Перҳани бас ки хуш андом шуд аз буии танат

پیرهن بس که خوش اندام شد از بوی تنت

Гул шавад сарв чу ояд ба буриши перҳанат

گل شود سرو چو آید به برش پیرهنت

Мазаи бзмгаҳи бода ба комаш нарасед

مزه بزمگه باده به کامش نرسید

То лаб ҷом нашуд бӯсаи рубои даҳанат

تا لب جام نشد بوسه ربای دهنت

Нашавам аз ту ҷудо , ҳамчуи гул аз накҳати худ

نشوم از تو جدا، همچو گل از نکهت خود

Гар дароради мадади бахти дроғўши миннат

گر درآرد مدد بخت درآغوش منت