Фурсати сад бӯса дар каф дошт , вази иқболи мо

فرصت صد بوسه در کف داشت، وز اقبال ما

Шонаи ғофил дар шаби зулф аз бар он рӯи гузашт

شانه غافل در شب زلف از بر آن رو گذشت

Ашк бар сӯзи дилами ҳаргизи сар роҳӣ набаст

اشک بر سوز دلم هرگز سر راهی نبست

Оташ аз як сӯ чу омад , об аз як сӯи гузашт

آتش از یک سو چو آمد، آب از یک سو گذشت

Ҳамчуи силӣ каз сарпул бугзарад дар навбаҳор

همچو سیلی کز سرپل بگذرد در نوبهار

Оби чашмам дар хаёли рӯйиш аз абрӯи гузашт

آب چشمم در خیال رویش از ابرو گذشت