Зулф бо қомат ӯ , то ба камар ҳамроҳ аст

زلف با قامت او، تا به کمر همراه است

Ҳар куҷои рӯз баландаст , шабаш кӯтоҳ аст

هر کجا روز بلند است، شبش کوتاه است

Бе васияти дилам аз худ наравад шоми фироқ

بی وصیت دلم از خود نرود شام فراق

Ин чароғии сет ки аз рафтан худ огоҳ аст

این چراغی ست که از رفتن خود آگاه است

Ман девона чаҳ сон бигузарам аз водии ишқ

من دیوانه چه سان بگذرم از وادی عشق

Ҷода чун кӯчаи занҷир , саросар чоҳ аст

جاده چون کوچه زنجیر، سراسر چاه است

Гули захмӣ ки зи пайкони ғамат дар дил монад

گل زخمی که ز پیکان غمت در دل ماند

Ҳамчуи нақши қадами Хизр , зиёратгоҳ аст

همچو نقش قدم خضر، زیارتگاه است

Гар ба гӯшт нарасад нолаи тғро чаҳ аҷаб

گر به گوشت نرسد ناله طغرا چه عجب

Бас ки аз ишқ забун гашта , фиғонаш оҳ аст

بس که از عشق زبون گشته، فغانش آه است