Аз панҷараҳои мижаи маҳтоби даройад

از پنجره های مژه مهتاب درآید

Гар ёд кунад дидаи шаби тор азон рух

گر یاد کند دیده شب تار ازان رخ

Ман гуруснаи чашми самари боғи висолам

من گرسنه چشم ثمر باغ وصالم

Хоҳам ду чамани бӯса ба якбор азон рух

خواهم دو چمن بوسه به یکبار ازان رخ