Мо мусӣбат задагонро чаҳ тавозуъ ба азин

ما مصیبت زدگان را چه تواضع به ازین

Ки ба ҳар ҷо биншинем , фиғон бархезад !

که به هر جا بنشینیم، فغان برخیزد!

Бас ки дард аз гули ҳиҷрон ту барадем ба хок

بس که درد از گل هجران تو بردیم به خاک

Сабза аз турбати мо нола кунон бархезад

سبزه از تربت ما ناله کنان برخیزد