Дар базмгоҳи васл чу навбат ба мо расад

در بزمگاه وصل چو نوبت به ما رسد

Минои ҷудо , пиёлаи ҷудо , меҷудо расад

مینا جدا، پیاله جدا، می جدا رسد

Гули сар ба нозболши булбул наме наад

گل سر به نازبالش بلبل نمی نهد

Дар гулшанӣ ки пои насим ҳаё расад

در گلشنی که پای نسیم حیا رسد

Чун Тифли ғунча , аз гул кам қисматии маро

چون طفل غنچه، از گل کم قسمتی مرا

То перҳани з каф наравад , кӣ қабо расад

تا پیرهن ز کف نرود، کی قبا رسد