Ғоратгар ҳаё накунӣ ҷоми бода ро

غارتگر حیا نکنی جام باده را

Накҳати фузун буд гул кам об дода ро

نکهت فزون بود گل کم آب داده را

Абрӣ надидаам ки набинад ба чашм кам

ابری ندیده ام که نبیند به چشم کم

Ин қатраҳои ашки зи борони зиёда ро

این قطره های اشک ز باران زیاده را

Дар хон айш нест ба аз бодаи шарбатӣ

در خوان عیش نیست به از باده شربتی

Танагӣ мабод ризқ , сари хами кушода ро

تنگی مباد رزق، سر خم گشاده را