Чу рӯ диҳад бар он шӯхи маст , рафтан мо

چو رو دهد بر آن شوخ مست، رفتن ما

Буд чу шиша май , хӯни мо ба гардани мо

بود چو شیشه می، خون ما به گردن ما

Ба сони оина каз нам ба тирагӣ уфтад

به سان آینه کز نم به تیرگی افتد

Ба об гиря шуд аз кор , чашми равшани мо

به آب گریه شد از کار، چشم روشن ما

Ба ғайри хор дар охир ба мо наме монад

به غیر خار در آخر به ما نمی ماند

Агар чу саҳни чаман , гули дамади зи домани мо

اگر چو صحن چمن، گل دمد ز دامن ما