эй қабои ту хушоянда чу пероҳани гул

ای قبای تو خوشاینده چو پیراهن گل

намедиҳад буии назокати баданат чун тани гул

می دهد بوی نزاکت بدنت چون تن گل

Дил чаҳ донад ки хаёли ту кӣ омад , кӣ рафт

دل چه داند که خیال تو کی آمد، کی رفت

Боғро нест хабари з омадан ва рафтани гул

باغ را نیست خبر ز آمدن و رفتن گل