зи шавқ онкӣ биншинад дарави як лаҳзаи ёри ман

ز شوق آنکه بنشیند درو یک لحظه یار من

намеояд ба ҳам , чун домани саҳрои канори ман

نمی آید به هم، چون دامن صحرا کنار من

Ба даври ҳасан ӯ як чеҳраи гулгун наме байнам

به دور حسن او یک چهره گلگون نمی بینم

Хазон олимӣ гардӣда айёми баҳори ман

خزان عالمی گردیده ایام بهار من

Магари соқии зи лашкаргоҳи хам , фавҷии буруни орад

مگر ساقی ز لشکرگاه خم، فوجی برون آرد

Ки аз фавҷ суроҳе нашканад ҳаргизи хумори ман

که از فوج صراحی نشکند هرگز خمار من

зи бас бетолеъӣ , дар коргоҳи ишқ чун тғро

ز بس بی طالعی، در کارگاه عشق چون طغرا

Агар корӣ кунам , як ҷӯ намеояд ба кори ман

اگر کاری کنم، یک جو نمی آید به کار من