Гули қабои орад бар мо , ғунча гардад афсари мо

گل قبا آرد بر ما، غنچه گردد افسر ما

Вошўдгар аз сари мо , ақл чун дастори куҳна

واشود گر از سر ما، عقل چون دستار کهنه

Чун ба тани перии даройад , зебу зинатро нишоед

چون به تن پیری درآید، زیب و زینت را نشاید

Нақши нав кӣ хуши намояд , бар дару девори куҳна

نقش نو کی خوش نماید، بر در و دیوار کهنه

Умри шоир чун фазояд , байташ аз хомӣ барояд

عمر شاعر چون فزاید، بیتش از خامی برآید

Зон ки тарҳ пухта ояд , аз кафи меъмори куҳна

زان که طرح پخته آید، از کف معمار کهنه