Шамъаст марои ҳуҷҷати ин ҳарф ки бе ҷурм

شمع است مرا حجت این حرف که بی جرم

Сар меравад аз пой фишурдан ба ғарибӣ

سر می رود از پای فشردن به غریبی

Саргаштагии орад чу ватан , ҷой гурез аст

سرگشتگی آرد چو وطن، جای گریز است

Биҷо надӯд санги фалохан ба ғарибӣ

بیجا ندود سنگ فلاخن به غریبی