Чашми пурхӯн ва нигарадед дили мо холӣ

چشم پرخون و نگردید دل ما خالی

Ба ду соғар нашавад шишаи саҳбои холӣ

به دو ساغر نشود شیشه صهبا خالی

Аҷабӣ нест з бе қадре мардуми дрхок

عجبی نیست ز بی قدری مردم درخاک

Ки лаҳад ҳам накунад баҳр касе ҷои холӣ

که لحد هم نکند بهر کسی جا خالی