эй ки дории гила аз дасти фаромӯшии ёр

ای که داری گله از دست فراموشی یار

Адаб онаст ки дар хотир ӯ ҷо накунӣ

ادب آن است که در خاطر او جا نکنی

Садаф аз хона ӯ қатра обӣ начишед

صدف از خانه او قطره آبی نچشید

Такя бар ҳиммат кам коса дарё накунӣ

تکیه بر همت کم کاسه دریا نکنی

эй қадаҳ , қлқл бисёр , кам аз арбада нест

ای قدح، قلقل بسیار، کم از عربده نیست

Беҳтар онаст ки сар дар сар мино накунӣ

بهتر آن است که سر در سر مینا نکنی