Бар дидаи гузорами кафи пое ки ту дорӣ

بر دیده گذارم کف پایی که تو داری

Молам ба рухи зард , ҳиное ки ту дорӣ

مالم به رخ زرد، حنایی که تو داری

Бо онкии шабам рӯз шуд аз оинаи субҳ

با آنکه شبم روز شد از آینه صبح

Дар хоби надидаи сети сафойӣ ки ту дорӣ

در خواب ندیده ست صفایی که تو داری