Нахоҳӣ дошт ранг аз сӯхтан ҳам , эй хаси гулшан

نخواهی داشت رنگ از سوختن هم، ای خس گلشن

Агар дар оташ бе толъиҳои ҳамчу ман бошӣ

اگر در آتش بی طالعیها همچو من باشی

зи буии дилкашат мастӣ фазояд андалебон ро

ز بوی دلکشت مستی فزاید عندلیبان را

Ба гул ҳоҷат надорад боғбон , то дар чаман бошӣ

به گل حاجت ندارد باغبان، تا در چمن باشی

Гул аз шухии ҳазорон ханда бар гуфтор булбул зад

گل از شوخی هزاران خنده بر گفتار بلبل زد

Лабӣ бигушо ту ҳам эй ғунча , то кӣ бедаҳан бошӣ

لبی بگشا تو هم ای غنچه، تا کی بی دهن باشی