Зиндагӣ меоварад эй шамъ , оби ҷӯии субҳ

زندگی می آورد ای شمع، آب جوی صبح

Чун ту аз мавҷи насимаш дар пай мурдан шудӣ ?

چون تو از موج نسیمش در پی مردن شدی؟

эй дил аз бими гуноҳати дӯзахӣ дар арса нест

ای دل از بیم گناهت دوزخی در عرصه نیست

Май гурезад аз ту оташ , бас ки трдомн шудӣ

می گریزد از تو آتش، بس که تردامن شدی