Ба зи сари ришта ақластгар аз турраи хеш

به ز سر رشته عقل است گر از طره خویش

Сари занҷир ба дасти ман девонаи диҳӣ

سر زنجیر به دست من دیوانه دهی

эй дил аз бориши абри мижа , тарсам ки чу сайл

ای دل از بارش ابر مژه، ترسم که چو سیل

Ҷғдро ваъда ба вайронии кошонаи диҳӣ

جغد را وعده به ویرانی کاشانه دهی

Ошноро накунӣ баҳр чаҳ гулчини тамаъ ?

آشنا را نکنی بهر چه گلچین طمع؟

Ту ки чун духтари руз , даст ба бегонаи диҳӣ

تو که چون دختر رز، دست به بیگانه دهی