То ту рафтӣ , зиндагӣ рафт аз барам , бозо ки ман

تا تو رفتی، زندگی رفت از برم، بازآ که من

Чун чароғ мурдаам дар интизори зиндагӣ

چون چراغ مرده ام در انتظار زندگی

Меҳнатами афканда аз по , варна бе таклифи марг

محنتم افکنده از پا، ورنه بی تکلیف مرگ

Ҳамчуи роҳат май гурезам аз диёри зиндагӣ

همچو راحت می گریزم از دیار زندگی

Чун набошам дар хазони зиндагӣ бешоху барг ?

چون نباشم در خزان زندگی بی شاخ و برگ؟

Ман ки бебаррагӣ кашидам дар баҳори зиндагӣ

من که بی برگی کشیدم در بهار زندگی

Ин тани фарсӯдаи ман , бас ки ношоиста аст

این تن فرسوده من، بس که ناشایسته است

Не ба кор марг меояд , на кори зиндагӣ

نی به کار مرگ می آید، نه کار زندگی