Бахт бояд мардро дар ҳинди пари деву парӣ

بخت باید مرد را در هند پر دیو و پری

Бахт агар ояд ба сар , мӯрӣ сулаймонӣ кунад

بخت اگر آید به سر، موری سلیمانی کند

Зӯри толеъи байн ки мафлукии зи аҳли мадриса

زور طالع بین که مفلوکی ز اهل مدرسه

Ҳукмронӣ бар сипоҳи шоҳ кайҳонӣ кунад

حکمرانی بر سپاه شاه کیهانی کند

Мейр шамшераст муллое ки аз баҳр намӯд

میر شمشیر است ملایی که از بهر نمود

Бар миён чун таркишии бандад , қлмдонӣ кунад

بر میان چون ترکشی بندد، قلمدانی کند

Машқи тирандозӣу асби ироқӣ тохтан

مشق تیراندازی و اسب عراقی تاختن

Хони мо , баъд аз хитоб хонхононӣ кунад

خان ما، بعد از خطاب خانخانانی کند

Лашкари худро кунад устода бо тиру туфанг

لشکر خود را کند استاده با تیر و تفنگ

Иди қурбон , гӯсфандиро чу қурбонӣ кунад

عید قربان، گوسفندی را چو قربانی کند

Бас ки номардӣ буд кораш ба майдони вғо

بس که نامردی بود کارش به میدان وغا

Май гурезад аз занӣ ,гар ҳиз тарсоне кунад

می گریزد از زنی، گر حیز ترسانی کند

Дар саворӣ то науфтад бар замин аз пушти асб

در سواری تا نیفتد بر زمین از پشت اسب

Қоши зинро бо ду дасти худ нигаҳбонӣ кунад

قاش زین را با دو دست خود نگهبانی کند

Бар сардафтар чу биншинад ба андоз ҳисоб

بر سردفتر چو بنشیند به انداز حساب

Фардро фарёдӣ аз таҳрир нодонӣ кунад

فرد را فریادی از تحریر نادانی کند

Гар сухан дар маҷлис шаҳ бугзарад аз киқбод

گر سخن در مجلس شه بگذرد از کیقباد

Нақли ъолмгирии ашъор хоқонӣ кунад

نقل عالمگیری اشعار خاقانی کند

Ончӣ бар ҳар кӯдакии равшан буд чун офтоб

آنچه بر هر کودکی روشن بود چون آفتاب

Сар ба гӯш шаҳ гузорад , арз пинҳонӣ кунад

سر به گوش شه گذارد، عرض پنهانی کند

Шоҳ агар пурсад ки асли ноқаи солеҳ чаҳ буд

شاه اگر پرسد که اصل ناقه صالح چه بود

Аз харӣ , таърифи зоти гов полонӣ кунад

از خری، تعریف ذات گاو پالانی کند

Қозии деҳлӣ чу гирад ришваи биҷои зи халқ

قاضی دهلی چو گیرد رشوه بیجا ز خلق

Баҳри танбеҳаши ситам бар шайх миллатоне кунад

بهر تنبیهش ستم بر شیخ ملتانی کند

Ғайри срнои гулӯяши сози дигар кӯк нест

غیر سرنای گلویش ساز دیگر کوک نیست

Аз неи анбони шикам чун бодпронӣ кунад

از نی انبان شکم چون بادپرانی کند

Сӯии бинӣ май барад аз дасти ноФҳмидгӣ

سوی بینی می برد از دست نافهمیدگی

Дар даҳони худгар ангушт пушаймонӣ кунад

در دهان خود گر انگشت پشیمانی کند

Вақт он омад кигар рахтӣ бидӯзад баҳри худ

وقت آن آمد که گر رختی بدوزد بهر خود

Аз фалокат , банди тунбонро гиребонӣ кунад

از فلاکت، بند تنبان را گریبانی کند