Зиҳии лутфи созандаи обу хок

زهی لطف سازنده آب و خاک

Ба рақсовар сабзи товуси ток

به رقص آور سبز طاووس تاک

Мақоми офарини хумсатон май

مقام آفرین خمستان می

Тараннуми гушои гиреҳи зори не

ترنم گشای گره زار نی

Баландии даҳ шишаи лаъли кор

بلندی ده شیشه لعل کار

Ҳавоӣ кун абри ёқӯти бор

هوایی کن ابر یاقوت بار

Шаби афзои машъали давонони мл

شب افزای مشعل دوانان مل

Саҳаргаҳи расони чироғони гул

سحرگه رسان چراغان گل

Рақампарвар рқъаҳи лола ҳо

رقم پرور رقعه لاله ها

Варақи шӯии маҷмӯъаи жола ҳо

ورق شوی مجموعه ژاله ها

Ба чарховар бодаи лаъли фом

به چرخ آور باده لعل فام

Ҷавоҳиртароши нигини дони ҷом

جواهرتراش نگین دان جام

Навозандаи арғунуни забон

نوازنده ارغنون زبان

Нигорандаи пардаҳои фиғон

نگارنده پرده های فغان

Худоӣ ки соқӣу ҷоми офарид

خدایی که ساقی و جام آفرید

зи баҳри бти бода , доми офарид

ز بهر بط باده، دام آفرید

Сабуии фалак гарчи бедаста аст

سبوی فلک گرچه بی دسته است

Ба сарпанҷаи файз ӯ баста аст

به سرپنجه فیض او بسته است

Хам май чу қомати броФрохтаҳ

خم می چو قامت برافراخته

Сари хеш дар роҳ ӯ бохта

سر خویش در راه او باخته

Суроҳе ки хушкаст по то ба сар

صراحی که خشک است پا تا به سر

Кунад саҷдааш , лек бо чашм тар

کند سجده اش، لیک با چشم تر

Чу не аз мақоми ғамаш ёд кард

چو نی از مقام غمش یاد کرد

з ҳар банд , сад нағма озод кард

ز هر بند، صد نغمه آزاد کرد

Тару хушки ин бзмгаҳ маст ӯст

تر و خشک این بزمگه مست اوست

Бисот май ишқ дар даст ӯст

بساط می عشق در دست اوست

Чу кирдори соқӣ ба даст худост

چو کردار ساقی به دست خداست

Диҳадгар қадаҳ , менахурдан хатост

دهد گر قدح، می نخوردن خطاست

Ҳамон ба ки нӯшам май хушгувор

همان به که نوشم می خوشگوار

Ба таклифи соқии дарин навбаҳор . . .

به تکلیف ساقی درین نوبهار...