Чу мутриб кунад созу барги наво
چو مطرب کند ساز و برگ نوا
Расад мурғро хуррамӣ дар ҳаво
رسد مرغ را خرمی در هوا
зи боғи Рахш каз тараб шуд падед
ز باغ رخش کز طرب شد پدید
Тавон дастаи дастаи гули завқи чид . . .
توان دسته دسته گل ذوق چید...
зи софӣ дар овози он хуши сурӯд
ز صافی در آواز آن خوش سرود
Намоён шудаи акс оҳанг равад
نمایان شده عکس آهنگ رود
Ба чанги оради он зинати маҳфилам
به چنگ آرد آن زینت محفلم
зи такрори нағмаи мукаррари дилам
ز تکرار نغمه مکرر دلم
Чу гардад сарояндаи пешрав
چو گردد سراینده پیشرو
з « тани тан » ба мисатон диҳад ҷони нав
ز «تن تن» به مستان دهد جان نو
Шаб аз нағмаи гӯйӣ каромот кард
شب از نغمه گویی کرامات کرد
Ки норафтаи сайр мақомот кард
که نارفته سیر مقامات کرد
Навое ки дар пардаи ғайб буд
نوایی که در پرده غیب بود
зи сурхонаи нақш слмк намӯд
ز سرخانه نقش سلمک نمود
Агар нағма санҷӣ кунад дар Ироқ
اگر نغمه سنجی کند در عراق
Шавад сабри аҳли ншобўр , тоқ
شود صبر اهل نشابور، طاق
Араб май дӯд аз мақоми ҳашам
عرب می دود از مقام حشم
Казу башнавад нағмае дар аҷам
کزو بشنود نغمه ای در عجم
Ба як гӯшагирӣ , қади чоргоҳ
به یک گوشه گیری، قد چارگاه
Шуда аз фироқи се гоҳаши ду тоа
شده از فراق سه گاهش دو تاه
зи ғамгар дили расатон дарҳам аст
ز غم گر دل راستان درهم است
Ба ъзоли маъзули соз ғам аст
به عزال معزول ساز غم است
Ба зобул чу савташ кунад трктоз
به زابل چو صوتش کند ترکتاز
Беоташдӯд дар ҷилави зи эҳтизоз
بیاتش دود در جلو ز اهتزاز
зи овоз ӯ панҷгоҳ аз гӯшт
ز آواز او پنجگاه از گوشت
Шаш овозаро ҳафтумин савти гашт
شش آوازه را هفتمین صوت گشت
Чу кучаки азуи не саворӣ кунад
چو کوچک ازو نی سواری کند
Бузурги фиғонро ҳисорӣ кунад
بزرگ فغان را حصاری کند
зи баси ҳасани савташ буд дилрабо
ز بس حسن صوتش بود دلربا
Мақоми фидояши гирифтаи сабо
مقام فدایش گرفته صبا
зи нўрўзхўонии дарин куҳнаи дайр
ز نوروزخوانی درین کهنه دیر
Баҳори гул нағма шуд вақти сайр
بهار گل نغمه شد وقت سیر
Чу хорои зи абрешими сози бофт
چو خارا ز ابریشم ساز بافت
Ҳусайнӣ ба ваҷҳи ҳасан парда ёфт
حسینی به وجه حسن پرده یافت
Бути нағмааш чун мбрқъ шуда
بت نغمه اش چون مبرقع شده
Нўохўони моҳи Муқаннаъ шуда
نواخوان ماه مقنع شده
Намояд чу аз парда , баста нигор
نماید چو از پرده، بسته نگار
Кунад сози таҳсини ҳнобнди ёр
کند ساز تحسین حنابند یار
Тавон ёфт аз шуъбаи тоза аш
توان یافت از شعبه تازه اش
Ки то Исфаҳони рафтаи овоза аш
که تا اصفهان رفته آوازه اش
Ба таснифи сози раҳи бўслик
به تصنیف ساز ره بوسلیک
зи мағлуби хуонеи сети ғолиби шарик
ز مغلوب خوانی ست غالب شریک
Сухан то зи нириз ваҳдат нагуфт
سخن تا ز نیریز وحدت نگفت
Нашуд ошкоро сурӯд наҳуфт
نشد آشکارا سرود نهفت
Шаҳаш чун ба базми худ овоз кард
شهش چون به بزم خود آواز کرد
зи воломақомӣ ба шаҳ ноз кард
ز والامقامی به شه ناز کرد
Навои рехт бар дӯстони ҳиҷоз
نوا ریخت بر دوستان حجاز
Чаҳ сон хондаш каси мухолифи навоз
چه سان خواندش کس مخالف نواز
Штрғў зада пушти по бар ҷарас
شترغو زده پشت پا بر جرس
Ки зангула ӯ буд дастрас
که زنگوله او بود دسترس
Ба созиш чу ушшоқ пардохтанд
به سازش چو عشاق پرداختند
зи сандӯқи дил , арғунун сохтанд . . .
ز صندوق دل، ارغنون ساختند ...
Нигоро надонам чаро саркашӣ
نگارا ندانم چرا سرکشی
Ба гулдастагии шуълаи оташӣ
به گلدستگی شعله آتشی
Агар бе ту байнами суроҳе ба пеш
اگر بی تو بینم صراحی به پیش
Нуҳум чун сабуи даст бар ҳалқи хеш
نهم چون سبو دست بر حلق خویش
зи тан чун мусофир шавад ҳуши ман
ز تن چون مسافر شود هوش من
Броўози поят буд гӯши ман
برآواز پایت بود گوش من
зи шавқи ту печида дар нома ам
ز شوق تو پیچیده در نامه ام
Садои ғзлхўонӣ хома ам
صدای غزلخوانی خامه ام