Моҳ муҳаррамаст , фиғонро хабар кунед

ماه محرم است، فغان را خبر کنید

Вази баҳри сарвари шуҳадо , гиря сар кунед

وز بهر سرور شهدا، گریه سر کنید

Айём бе ҳаловатии оли мртзост

ایام بی حلاوتی آل مرتضاست

Қатъи назари з дидани шаҳд ва шукр кунед

قطع نظر ز دیدن شهد و شکر کنید

Аз дасти душманон , шаҳ дайн монад хушки лаб

از دست دشمنان،شه دین ماند خشک لب

Гар дӯстед , дидаи зхўноб тар кунед

گر دوستید، دیده زخوناب تر کنید

Саҳрои Карбалои зи фароташи надоди об

صحرای کربلا ز فراتش نداد آب

Чун Хизри бархӯрд , гила зон баҳр ва бар кунед

چون خضر برخورد، گله زان بحر و بر کنید

Фарёд « ё ҳусайн » бароред аз ҷигар

فریاد «یا حسین» برآرید از جگر

Ҳарчанд сабр манъ кунад , бештар кунед

هرچند صبر منع کند، بیشتر کنید

Борони тир , баҳри шарафро ба хоки барад

باران تیر، بحر شرف را به خاک برد

Сарҳо бараҳна аз ғам ӯ чун гуҳар кунед

سرها برهنه از غم او چون گهر کنید

Дар рӯзи қатл , чун тан ӯ ҷисми хеш ро

در روز قتل، چون تن او جسم خویش را

Захмӣ ба теғ агар нашуд , аз нештар кунед

زخمی به تیغ اگر نشد، از نیشتر کنید

Дар пои нахл , аз мижа оред ҷӯии хӯн

در پای نخل، از مژه آرید جوی خون

Ваон нахлро ба лухти ҷигар борвар кунед

وان نخل را به لخت جگر بارور کنید

Ғами барсар ғамаст , бгрииди зори зор

غم برسر غم است، بگریید زار زار

Сад ранг мотамаст , бгрииди зори зор

صد رنگ ماتم است، بگریید زار زار

Имрӯз дар миёни асирони Карбало

امروز در میان اسیران کربلا

Ғамҳо фароҳамаст , бгрииди зори зор

غمها فراهم است، بگریید زار زار

Бисёр шуд мухолиф ва аз ҷониби ҳусайн

بسیار شد مخالف و از جانب حسین

Марди мадад камаст , бгрииди зори зор

مرد مدد کم است، بگریید زار زار

Имрӯз , ҳоли кӯдаки бемори тишнагӣ

امروز، حال کودک بیمار تشنگی

Бисёр дарҳамаст , бгрииди зори зор

بسیار درهم است، بگریید زار زار

Кишти умеди ташнаи лабон , боришӣ надид

کشت امید تشنه لبان، بارشی ندید

Дар дида то намаст , бгрииди зори зор

در دیده تا نم است، بگریید زار زار

Имрӯзи баҳри об , сари муқтадои халқ

امروز بهر آب، سر مقتدای خلق

Бар зонуӣ ғамаст , бгрииди зори зор

بر زانوی غم است، بگریید زار زار

Сарвӣ ки ростии зи қадаш офарӣда шуд

سروی که راستی ز قدش آفریده شد

Аз тишнагӣ хамаст , бгрииди зори зор

از تشنگی خم است، بگریید زار زار

Захмӣ ки хӯрдааст алии Асғар аз аду

زخمی که خورده است علی اصغر از عدو

Маҳрӯм марҳамаст , бгрииди зори зор

محروم مرهم است، بگریید زار زار

Дорад фиғон , чаҳ кӯҳ ва чаҳ ҳомӯни дарин азо

دارد فغان، چه کوه و چه هامون درین عزا

Гирёни фитодаи қулзуму Ҷайҳуни дарин азо

گریان فتاده قلزم و جیحون درین عزا

Аз ғам шуданд Вомиқу узрои сиёҳи пӯш

از غم شدند وامق و عذرا سیاه پوش

Ҳам кисватанд Лайлӣу маҷнӯни дарин азо

هم کسوتند لیلی و مجنون درین عزا

Бархест аз дили шати Бағдод , оҳи сард

برخاست از دل شط بغداد، آه سرد

Баҳрайни сӯхт бо дар макнуни дарин азо

بحرین سوخت با در مکنون درین عزا

Аз баҳри шеър , об ба тороҷ гиря рафт

از بحر شعر، آب به تاراج گریه رفت

Бе вазни гашти мисраи мавзуни дарин азо

بی وزن گشت مصرع موزون درین عزا

Сайлоби ашки бас ки равони гашт ҳар тараф

سیلاب اشک بس که روان گشت هر طرف

Шуд бастаи роҳи гардиши гардуни дарин азо

شد بسته راه گردش گردون درین عزا

Аз ҷӯши гиряи зеру зибри гашти осмон

از جوش گریه زیر و زبر گشت آسمان

Пӯшеди чарх , ҷомаи воруни дарин азо

پوشید چرخ، جامه وارون درین عزا

Рухсори худ ба панҷа харошид офтоб

رخسار خود به پنجه خراشید آفتاب

Шуд абр чун шафақи ҳамаи тани хӯни дарин азо

شد ابر چون شفق همه تن خون درین عزا

Моҳ аз клФ ба тираи дилӣ тан наме диҳад

ماه از کلف به تیره دلی تن نمی دهد

Ҳар шаби з ғусса мехӯрд афюни дарин азо

هر شب ز غصه می خورد افیون درین عزا

Қосим чу сози маърака пурбало гирифт

قاسم چو ساز معرکه پربلا گرفت

Он кас ки дошт фикри арӯсӣ , азо гирифт

آن کس که داشت فکر عروسی، عزا گرفت

Навмеди кор хайр шуд аз шари душманон

نومید کار خیر شد از شر دشمنان

Дар кори ҷанг , фотиҳа аз ақрабо гирифт

در کار جنگ، فاتحه از اقربا گرفت

То ёдгор хеш диҳад наварӯс ро

تا یادگار خویش دهد نوعروس را

Ашки ақиқӣ аз рух чун каҳрабо гирифт

اشک عقیقی از رخ چون کهربا گرفت

Ғам шуд ба сози ъушрати домодиаш бадал

غم شد به ساز عشرت دامادی اش بدل

Пӯшеди рахти ҳарбу кафанро қабо гирифт

پوشید رخت حرب و کفن را قبا گرفت

Дастӣ ки баста буд ба он ақди орзӯ

دستی که بسته بود به آن عقد آرزو

Теғу синони хасм ба ҷой ҳино гирифт

تیغ و سنان خصم به جای حنا گرفت

Охир ба захми теғи шаҳодати з по фитод

آخر به زخم تیغ شهادت ز پا فتاد

Бар рӯй хок , чун гули сад барги ҷогрФт

بر روی خاک، چون گل صد برگ جاگرفت

Нишнид бӯе аз чамани муддаои хеш

نشنید بویی از چمن مدعای خویش

Худро ба ҳиҷлаи гоҳи адам кадхудо гирифт

خود را به حجله گاه عدم کدخدا گرفت

Фарёди алФроқи баромади зи аҳли байт

فریاد الفراق برآمد ز اهل بیت

Роҳи умедро фалаки каҷ адо гирифт

راه امید را فلک کج ادا گرفت

Аз тишнагӣ чу ранги шаҳаншоҳи дайни шикаст

از تشنگی چو رنگ شهنشاه دین شکست

Бар авҷи нозукӣ , дили рӯҳи аломини шикаст

بر اوج نازکی، دل روح الامین شکست

Чун ёфт бар ақиқи лабаши чарх , дасти зулм

چون یافت بر عقیق لبش چرخ، دست ظلم

Хотам чунон тапид ки ҳар сӯи нигини шикаст

خاتم چنان تپید که هر سو نگین شکست

Аз пои лғз ҳодиса ғалтид зулҷаноҳ

از پای لغز حادثه غلتید ذوالجناح

Рӯй савор захм шуду пушти зини шикаст

روی سوار زخم شد و پشت زین شکست

Деҳқони киштзори шафоати з по фитод

دهقان کشتزار شفاعت ز پا فتاد

Дар зери бори ғам , камари хӯшаи чини шикаст

در زیر بار غم، کمر خوشه چین شکست

Зини тундбоди ҳодиса каз Карбалои вазид

زین تندباد حادثه کز کربلا وزید

Бар дӯши чарх , пояи арши барин шикаст

بر دوش چرخ،پایه عرش برین شکست

Сангӣ ба ҷоми қайсари дайн парварӣ заданд

سنگی به جام قیصر دین پروری زدند

Каз мавҷи рахна , соғари хоқони чини шикаст

کز موج رخنه، ساغر خاقان چین شکست

Аз бими талхкомӣу туғёни шӯри халқ

از بیم تلخکامی و طغیان شور خلق

Ранги ҳаловати шукру ангабини шикаст

رنگ حلاوت شکر و انگبین شکست

Мардони басии шикасти зи айём дида анд

مردان بسی شکست ز ایام دیده اند

Ҳаргизи надида буд касе ин чунин шикаст

هرگز ندیده بود کسی این چنین شکست

Чун раҳ наёфтанд шаҳидон ба сӯии об

چون ره نیافتند شهیدان به سوی آب

Зад даст бар сар аз ғами эшон сабуии об

زد دست بر سر از غم ایشان سبوی آب

намекард баҳри ташнаи лабони навҳа дар Фурот

می کرد بهر تشنه لبان نوحه در فرات

Шуд гиря аз ҳубоби гиреҳ дар гулӯии об

شد گریه از حباب گره در گلوی آب

То навбаҳори боғ шараф монад ташнаи лаб

تا نوبهار باغ شرف ماند تشنه لب

Нитсаон ҳаром кард ба худ гуфтугӯии об

نیسان حرام کرد به خود گفتگوی آب

Ҷузи лаъл ӯ ки буд ба пеши Фуроти хушк

جز لعل او که بود به پیش فرات خشک

Хушкии надидаи ғунча ба наздики ҷӯии об

خشکی ندیده غنچه به نزدیک جوی آب

Он гавҳарӣ ки зинат азу ёфт гӯши арш

آن گوهری که زینت ازو یافت گوش عرش

Бе баҳраи сохташ фалак аз рангу буии об

بی بهره ساختش فلک از رنگ و بوی آب

Он сарварӣ ки чашмаи кавсар фидоӣ ӯст

آن سروری که چشمه کوثر فدای اوست

Фрсўди пои ҳасраташ аз ҷустуҷӯии об

فرسود پای حسرتش از جستجوی آب

Шуд бастаи роҳи диҷлаи қисмати з ҳар тараф

شد بسته راه دجله قسمت ز هر طرف

То ҳашар монад дар дил ӯ орзӯии об

تا حشر ماند در دل او آرزوی آب

Багушӯд мавҷ , гесуии худ дар мусӣбаташ

بگشود موج، گیسوی خود در مصیبتش

Беихтиёр гашт харошида рӯй об

بی اختیار گشت خراشیده روی آب

То чарх , баҳри ҷангу ҷадалро банно накард

تا چرخ، بحر جنگ و جدل را بنا نکرد

Аббосро ба оби Фурот ошно накард

عباس را به آب فرات آشنا نکرد

Мишкӣ ки баҳри ташнаи лабони хост пар кунад

مشکی که بهر تشنه لبان خواست پر کند

Аз каф ба мавҷи хези мухолиф раҳо накард

از کف به موج خیز مخالف رها نکرد

Ғайр аз аду ки бар сар ӯ тохт дар Фурот

غیر از عدو که بر سر او تاخت در فرات

Каси ҷанги оби богуҳар бебаҳо накард

کس جنگ آب باگهر بی بها نکرد

Як дасташ аз муҳориба чун бар замин фитод

یک دستش از محاربه چون بر زمین فتاد

Даст дигар зи теғи ъдўкш ҷудо накард

دست دگر ز تیغ عدوکش جدا نکرد

Ғайр аз дамӣ ки машк ба дандон худ гирифт

غیر از دمی که مشک به دندان خود گرفت

Дар умри хеш , хандаи дандон намо накард

در عمر خویش، خنده دندان نما نکرد

Бо садҳазор , як тана гардид гарми ҳарб

با صدهزار، یک تنه گردید گرم حرب

Устод бар шаҳодату рӯ бар қафо накард

استاد بر شهادت و رو بر قفا نکرد

Қисмат барои як дами обаши з по фиканд

قسمت برای یک دم آبش ز پا فکند

Ҷузи хӯни дил , насиби шаҳ Карбало накард

جز خون دل، نصیب شه کربلا نکرد

Асбаш ба хӯн сиришта баромади зи ҳарбгоҳ

اسبش به خون سرشته برآمد ز حربگاه

Дар шеҳаи ғайри нола воҳсрто накард

در شیهه غیر ناله واحسرتا نکرد

Обӣ наёфт тшаҳ лаб хон Карбало

آبی نیافت تشه لب خوان کربلا

Бингар насибу қисмати меҳмони Карбало

بنگر نصیب و قسمت مهمان کربلا

Ғайр аз садои алътшу бонги алўдоъ

غیر از صدای العطش و بانگ الوداع

Созӣ надошт базми сулаймони Карбало

سازی نداشت بزم سلیمان کربلا

Аз ҳФтхўон чарх нахурданд рӯзу шаб

از هفتخوان چرخ نخوردند روز و شب

Чизе ба ғайри захм , шаҳидони Карбало

چیزی به غیر زخم، شهیدان کربلا

Он сар , ки буд ҷилваи гуҳи тоҷи эҳтиром

آن سر، که بود جلوه گه تاج احترام

Афтод ҳамчуи гӯй ба майдони Карбало

افتاد همچو گوی به میدان کربلا

Дар ҳайратам ки аз чаҳ дар он растхези ҳашар

در حیرتم که از چه در آن رستخیز حشر

Зер ва зибр нагашт биёбони Карбало

زیر و زبر نگشت بیابان کربلا

Ғайр аз Аннан гирифтани сарви сабки хиром

غیر از عنان گرفتن سرو سبک خرام

Кор дигар накард гулистони Карбало

کار دگر نکرد گلستان کربلا

То ҳашар , аз шикастаи длиҳои аҳли байт

تا حشر، از شکسته دلیهای اهل بیت

Дорад шикаст , хонау айвони Карбало

دارد شکست، خانه و ایوان کربلا

Аз ҷӯши гиряи ҳосил дигар наме диҳад

از جوش گریه حاصل دیگر نمی دهد

Ҷузи тухми ашк , мазраъи деҳқони Карбало

جز تخم اشک، مزرع دهقان کربلا

Аъдо чу рӯзи қатл ба хўнриз тохтанд

اعدا چو روز قتل به خونریز تاختند

Зон офтоби теғи ситон , ранг бохтанд

زان آفتاب تیغ ستان، رنگ باختند

Онҳо ки доштанд дар он фавҷи имтиёз

آنها که داشتند در آن فوج امتیاز

Вақти набард , пояи худро шинохтанд

وقت نبرد، پایه خود را شناختند

Гаштанди шомёни сияҳи дил , яке чу шаб

گشتند شامیان سیه دل، یکی چو شب

Ваз ҳар тараф ба ҷониб хуршед тохтанд

وز هر طرف به جانب خورشید تاختند

Даврон бевафо , тараф шомён гирифт

دوران بی وفا، طرف شامیان گرفت

То кори меҳрро зи раҳ кӣна сохтанд

تا کار مهر را ز ره کینه ساختند

Карданд сурх , рӯй заминро ба хӯн ӯ

کردند سرخ، روی زمین را به خون او

Самсомро зи оташ ғайрат гудохтанд

صمصام را ز آتش غیرت گداختند

Баҳри асир кардани авлоди Мустафо

بهر اسیر کردن اولاد مصطفی

Дар хаймаи гоҳ , дасти ситами брФрохтнд

در خیمه گاه، دست ستم برفراختند

Нагузоштанд нақши Муродӣ ба аҳли байт

نگذاشتند نقش مرادی به اهل بیت

Имони з бемурувватӣ хеш бохтанд

ایمان ز بی مروتی خویش باختند

Бунёди ғами ниҳода ба саҳрои Карбало

بنیاد غم نهاده به صحرای کربلا

Кӯси нишот аз пай риҳлат навохтанд

کوس نشاط از پی رحلت نواختند

Олами сиёҳи гашти зи афғони аҳли байт

عالم سیاه گشت ز افغان اهل بیت

Хӯн шуд равони зи дидаи гирёни аҳли байт

خون شد روان ز دیده گریان اهل بیت

Сари пои бараҳна , навҳаи кунон бар шутури савор

سر پا برهنه، نوحه کنان بر شتر سوار

Дарёб ҳол парда нишинон аҳли байт

دریاب حال پرده نشینان اهل بیت

Қатъ умед кард руфӯгари зи бахя аш

قطع امید کرد رفوگر ز بخیه اش

Аз бас ки гашти пора , гиребони аҳли байт

از بس که گشت پاره، گریبان اهل بیت

Бар ҷои кӯдакӣ ки шуд аз тишнагии ҳалок

بر جای کودکی که شد از تشنگی هلاک

Бинишаст Тифли ашк ба домони аҳли байт

بنشست طفل اشک به دامان اهل بیت

Сайлоби ғам , баннои тарабро з по фиканд

سیلاب غم، بنای طرب را ز پا فکند

Зад гиряи қуфл бар лаби хандони аҳли байт

زد گریه قفل بر لب خندان اهل بیت

Фарёду оҳу нолау сӯзу гудозу ғам

فریاد و آه و ناله و سوز و گداز و غم

Ин буд бар шутур , сару сомони аҳли байт

این بود بر شتر، سر و سامان اهل بیت

Ошуфтагӣ ба кӯҳу биёбони ниҳоди рӯ

آشفتگی به کوه و بیابان نهاد رو

Аз раҳгузори ҳоли парешони аҳли байт

از رهگذار حال پریشان اهل بیت

Манъи зиёрати срон муқтадо намӯд

منع زیارت سرآن مقتدا نمود

Шарм аз худо накард нигаҳбони аҳли байт

شرم از خدا نکرد نگهبان اهل بیت

Гуфтанд ҷони мо ҳамаи бодои фидои ту

گفتند جان ما همه بادا فدای تو

Кӯи марг то ду асбаи дуюм аз қафои ту

کو مرگ تا دو اسبه دویم از قفای تو

Мо зинда ва ту кушта , ндонем аз чаҳ рӯ

ما زنده و تو کشته، ندانیم از چه رو

Моро накард хасм , шарики ҷафои ту

ما را نکرد خصم، شریک جفای تو

Фарёд азон дамӣ ки ба майдони бозпурс

فریاد ازان دمی که به میدان بازپرس

Ояд ба дасти Фотима , хунини қабои ту

آید به دست فاطمه، خونین قبای تو

Кӯи Муртазо ки теғ мукофот баркашад

کو مرتضی که تیغ مکافات برکشد

То ҳар ду кун , қатл шавад аз барои ту

تا هر دو کون، قتل شود از برای تو

Молики рқоби дайн , ҳасан Муҷтабо куҷост

مالک رقاب دین، حسن مجتبی کجاست

То аз мухолифон бастанд ливои ту

تا از مخالفان بستاند لوای تو

Зини алъбод , гӯши броўоз монда аст

زین العباد، گوش برآواز مانده است

Коиди паёмӣ аз лаби мъҷзнмои ту

کآید پیامی از لب معجزنمای تو

Чун чашм муъминон нашавад зи оби гирятар ?

چون چشم مومنان نشود ز آب گریه تر؟

Дар тахтгоҳи мавъизаи холии сети ҷои ту

در تختگاه موعظه خالی ست جای تو

Рафтӣ ва мо зи дарду ғамат ҷон наме барем

رفتی و ما ز درد و غمت جان نمی بریم

Бояд гирифт мотами худ дар азои ту

باید گرفت ماتم خود در عزای تو

Гулзори дайн , асир хазон шуд ҳазор ҳайф

گلزار دین، اسیر خزان شد هزار حیف

Барги нишот , соз фиғон шуд ҳазор ҳайф

برگ نشاط، ساز فغان شد هزار حیف

Сарвӣ ки буд дар чамани ростӣ чу тир

سروی که بود در چمن راستی چو تیر

Аз бори захми ҳамчу камон шуд ҳазор ҳайф

از بار زخم همچو کمان شد هزار حیف

Захмӣ ки аз хаданги мухолифи расида буд

زخمی که از خدنگ مخالف رسیده بود

Навмеди кори бахя гарон шуд ҳазор ҳайф

نومید کار بخیه گران شد هزار حیف

Хӯнӣ ки сӯхти лолаи фирдавс аз ғамаш

خونی که سوخت لاله فردوس از غمش

Бар ҳар тараф чу об равон шуд ҳазор ҳайф

بر هر طرف چو آب روان شد هزار حیف

Чашмӣ ки баҳр дидан кайвон наме гушӯд

چشمی که بهر دیدن کیوان نمی گشود

Дар пои теғи кин нигарон шуд ҳазор ҳайф

در پای تیغ کین نگران شد هزار حیف

Гӯшӣ ки аз такаллуми ҷбрил нанг дошт

گوشی که از تکلم جبریل ننگ داشت

Дармондаи забон синон шуд ҳазор ҳайф

درمانده زبان سنان شد هزار حیف

Рӯе ки офтоб шуд аз сояаш падед

رویی که آفتاب شد از سایه اش پدید

Дар зери гирду хок ниҳон шуд ҳазор ҳайф

در زیر گرد و خاک نهان شد هزار حیف

Рух тофт аз ниҳоли шараф , буии зиндагӣ

رخ تافت از نهال شرف، بوی زندگی

Ранги ҳаёт , барқ Аннан шуд ҳазор ҳайф

رنگ حیات، برق عنان شد هزار حیف

Бтҳо згриаҳ дод ба хӯн , ҷои хеш ро

بطحا زگریه داد به خون، جای خویش را

Ясриб алиф кашид саропои хеш ро

یثرب الف کشید سراپای خویش را

Хӯн мечакид то ба қиёмати зи Карбало

خون می چکید تا به قیامت ز کربلا

Гар май фишурди домани саҳрои хеш ро

گر می فشرد دامن صحرای خویش را

Боғ фадак шунид ки он гул наёфт об

باغ فدک شنید که آن گل نیافت آب

Сад хор таън зад чамани орои хеш ро

صد خار طعن زد چمن آرای خویش را

Аз хиҷлати ақиқи лабаш об шуд Яман

از خجلت عقیق لبش آب شد یمن

Ихроҷ кард чашмау дарёии хеш ро

اخراج کرد چشمه و دریای خویش را

Ҷомӣ нарафт аз лаби замзам ба Карбало

جامی نرفت از لب زمزم به کربلا

Тар сохт зини муколамаи саққои хеш ро

تر ساخت زین مکالمه سقای خویش را

Ризвони зи хушки комии он сарв , доғ шуд

رضوان ز خشک کامی آن سرو، داغ شد

Бар оби рехти оташи гулҳои хеш ро

بر آب ریخت آتش گلهای خویش را

Зини ҳарфи сӯхти соқии кавсари кабоби вор

زین حرف سوخت ساقی کوثر کباب وار

Зад бар замини пиёлау минои хеш ро

زد بر زمین پیاله و مینای خویش را

Бархест растхези қиёмати дарин азо

برخاست رستخیز قیامت درین عزا

Имрӯз кард шӯриши фардои хеш ро

امروز کرد شورش فردای خویش را

Гул дар мусӣбати шаҳи гулгун кафан гирист

گل در مصیبت شه گلگون کفن گریست

Булбул ба ранги мотамён дар чаман гирист

بلبل به رنگ ماتمیان در چمن گریست

Аз по фитод сарви гулистони Карбало

از پا فتاد سرو گلستان کربلا

Товуси навҳа гар шуду зоғ ва заған гирист

طاووس نوحه گر شد و زاغ و زغن گریست

Соед токи дасти таассуф , чанори сӯхт

سایید تاک دست تاسف، چنار سوخت

Шамшоди хоки рехт ба сар , норван гирист

شمشاد خاک ریخت به سر، نارون گریست

Шуд арғавон чу сӯсану райҳони сиёҳи пӯш

شد ارغوان چو سوسن و ریحان سیاه پوش

Сунбул бурид турраи худ , ёсуман гирист

سنبل برید طره خود، یاسمن گریست

Нилӯфар аз тапончаи рухи худ кабӯд кард

نیلوفر از تپانچه رخ خود کبود کرد

Насрин гудохт , ғунчаи гул перҳан гирист

نسرین گداخت، غنچه گل پیرهن گریست

Сурху сиёҳ , лола ба саҳрои ниҳод рӯй

سرخ و سیاه، لاله به صحرا نهاد روی

Занбақи сифед ва зард шуд ва Настаран гирист

زنبق سفید و زرد شد و نسترن گریست

Аз бас ки дард реша давонед ҳар тараф

از بس که درد ریشه دوانید هر طرف

Нолид оби Мисру замин хутан гирист

نالید آب مصر و زمین ختن گریست

Аз каъба , шӯри мотамёни рӯ ба дайр кард

از کعبه، شور ماتمیان رو به دیر کرد

Бути ҷайби хеш чок зад ва брҳмн гирист

بت جیب خویش چاک زد و برهمن گریست

Бигузар сабо , ки равнақи ин бӯстон намонад

بگذر صبا، که رونق این بوستان نماند

Взгл ба ғайри доғи дил булбулон намонад

وزگل به غیر داغ دل بلبلان نماند

Сад ҳайфи кони шукуфтаи гули бӯстони қудс

صد حیف کان شکفته گل بوستان قدس

Аз дастбурди ҷаври дарин хокдон намонад

از دستبرد جور درین خاکدان نماند

Зон тишнагӣ ки сарви чаманзор дайн кашид

زان تشنگی که سرو چمنزار دین کشید

Чизе ба ғайри таън ба об равон намонад

چیزی به غیر طعن به آب روان نماند

Нагузашт як сухан ба лаб аз дашти Карбало

نگذشت یک سخن به لب از دشت کربلا

Каз ваии ҳазор дард ба ком ва забон намонад

کز وی هزار درد به کام و زبان نماند

Кӯи дӯстӣ ки захм набошад азин , дилаш

کو دوستی که زخم نباشد ازین، دلش

Кӯи душмании казин , мижааш хӯн чикон намонад

کو دشمنی کزین، مژه اش خون چکان نماند

Оҳии з дил кашида нашуд каз шарора аш

آهی ز دل کشیده نشد کز شراره اش

Сад доғи оташин ба дил осмон намонад

صد داغ آتشین به دل آسمان نماند

Зини ҷонгдози қисса ки аз сўзнокӣ аш

زین جانگداز قصه که از سوزناکی اش

Бархест дӯд , сатру варақ бефиғон намонад

برخاست دود، سطر و ورق بی فغان نماند

Ҳарфӣ рақам нашуд ки дуот сиёҳи дил

حرفی رقم نشد که دوات سیاه دل

Ангушти ҳайраташи зи қалам дар даҳон намонад

انگشت حیرتش ز قلم در دهان نماند