То назокат зон хироми қад дилҷӯ ме чакад
تا نزاکت زان خرام قد دلجو میچکد
Аз ҳаёи сарв об гашта бар лаб ҷӯ ме чакад
از حیا سرو آب گشته بر لب جو میچکد
Рамзи зулф ӯ ба саҳроӣ хутан шуд ошкор
رمز زلف او به صحرای ختن شد آشکار
Хӯни ҳасрат то абад аз ноф оҳӯ ме чакад
خون حسرت تا ابد از ناف آهو میچکد
Аз латофатҳои ҳасани обдор ӯ мапурс
از لطافتهای حسن آبدار او مپرس
Мавҷи гавҳар аз ҳадиси васфи он рӯ ме чакад
موج گوهر از حدیث وصف آن رو میچکد
Бсмлм кард ва ба хоки андохти он золим ҳануз
بسملم کرد و به خاک انداخت آن ظالم هنوز
Қатраҳои хӯни ман аз теғ абрӯ ме чакад
قطرههای خون من از تیغ ابرو میچکد
Булҳавас бигузар зи савдои хаёли зулф ӯ
بوالهوس بگذر ز سودای خیال زلف او
Сайли тӯфони бало аз ҳар сар мӯ мечакад !
سیل طوفان بلا از هر سر مو میچکد!
эй дили андари остон ӯ рисӣ ғофил мабош
ای دل اندر آستان او رسی غافل مباش
Ршҳаҳи андӯҳу ғам аз хоки он кӯ мечакад !
رشحه اندوه و غم از خاک آن کو میچکد!
Аз раҳи мастии ҷаҳониро бибин дар хок зад
از ره مستی جهانی را ببین در خاک زد
Хӯни мардуми дам ба дам зон чашм ҷодӯ мечакад !
خون مردم دم به دم زان چشم جادو میچکد!
Дар ғазаби чин ҷабинаш дидам ва гуфтам ба дил
در غضب چین جبینش دیدم و گفتم به دل
Шарбати сиркаи ангабин аз шох лиму ме чакад
شربت سرکهانگبین از شاخ لیمو میچکد
Туғрулам дар сайди маъниҳои рангини баланд
طغرلم در صید معنیهای رنگین بلند
Аз сафои шеъри ман то ҳашар лؤлؤ мечакад !
از صفای شعر من تا حشر لؤلؤ میچکد!