Сарнавишт ҷабҳа медонем нақши пот ро

سرنوشت جبهه می‌دانیم نقش پات را

Қисмат тақдир мехонем мо ғами ҳот ро

قسمت تقدیر می‌خوانیم ما غم‌هات را

Боиси шӯри қиёмати қомати раъноат ро

باعث شور قیامت قامت رعنات را

Равнақи бозори шукри хандаи лаби ҳот ро

رونق بازار شکر خنده لب‌هات را

Нойиби исои Марями лаъли рӯҳафзоатро !

نایب عیسی مریم لعل روح‌افزات را!

Қомататро норвани сармашқ озодӣ кунад

قامتت را نارون سرمشق آزادی کند

Абрӯятро моҳи нави иқрор устодӣ кунад

ابرویت را ماه نو اقرار استادی کند

?наргастро мардумаки таълим бедодӣ кунад

نرگست را مردمک تعلیم بیدادی کند

Ишваи ?ут бо сад фусуни оҳанг сайёдӣ кунад

عشوه‌ات با صد فسون آهنگ صیادی کند

Алғрз холӣ надидам аз ҳунари як ҷотро !

الغرض خالی ندیدم از هنر یک جات را!

Гар хиромади сарви озодат ба гулгашти чаман

گر خرامد سرو آزادت به گلگشت چمن

Шохи тӯбои бишиканад аз пои даройади норван

شاخ طوبی بشکند از پا درآید نارون

Хӯн шавад машк аз хатат дар нофи оҳӯии хутан

خون شود مشک از خطت در ناف آهوی ختن

Гули дард аз оризати ҷайби қабоу перҳан

گل درد از عارضت جیب قبا و پیرهن

Офарин эй мейри хубони ҳасан беҳамтотро !

آفرین ای میر خوبان حسن بی‌همتات را!

Дар бисот оризат нарад тамошои бохатм

در بساط عارضت نرد تماشا باختم

Аспи нокомӣ ба роҳати ман зи фарзини сохтам

اسپ ناکامی به راهت من ز فرزین ساختم

Ҳалқаи доми ғуломиро ба гӯши андохтам

حلقه دام غلامی را به گوش انداختم

Чун пиёда дар рикоби тавсанат май тохтам

چون پیاده در رکاب توسنت می‌تاختم

Аз карами як раҳ накардӣ шоҳи ман рухи мот ро

از کرم یک ره نکردی شاه من رخ‌مات را

Туғрул аз рамзи лабати як нукта ифшо ме кунам

طغرل از رمز لبت یک نکته افشا می‌کنم

Шӯришӣ дар арсаи таҳқиқ барпо ме кунам

شورشی در عرصه تحقیق برپا می‌کنم

Ҳуҷҷатии ман аз хати лаълат ҳувайдо ме кунам

حجتی من از خط لعلت هویدا می‌کنم

Дар миёни шоирони малик даъвӣ ме кунам

در میان شاعران ملک دعوی می‌کنم

Шоҳидам бошӣ ту набӯд ҳоҷатии исботро !

شاهدم باشی تو نبود حاجتی اثبات را!