На ин савдо ба сар аз нашъаи афюн ва банг омад
نه این سودا به سر از نشئه افیون و بنگ آمد
Куҷои ин нола аз не кӣ чунин мутриб ба чанг омад ? !
کجا این ناله از نی کی چنین مطرب به چنگ آمد؟!
зи ҳиҷраш бар танами нохуни захми ом ланг омад
ز هجرش بر تنم ناخن زخم عام لنگ آمد
Аҷаб дорам ки он нозофарин аз ман ба нанг омад
عجب دارم که آن نازآفرین از من به ننگ آمد
Маро аз фурқати ҷонон ба ҷонами сад хаданг омад
مرا از فرقت جانان به جانم صد خدنگ آمد
Наомад сӯии ман ҳаргиз агар омад ба ҷанг омад
نآمد سوی من هرگز اگر آمد به جنگ آمد
зи баҳри куштанами он шӯх бо тир ва туфанг омад
ز بهر کشتنم آن شوخ با تیر و تفنگ آمد
Дили маҷрӯҳи маҳзунами азин савдо ба танг омад
دل مجروح محزونم ازین سودا به تنگ آمد
Ҷароҳатҳо ба дил дорам ман аз мижгони хунхораш
جراحتها به دل دارم من از مژگان خونخوارش
Тбибои марҳам аз васлаши буна дигар маёзораш
طبیبا مرهم از وصلش بنه دیگر میازارش
Ҳаёти мурда садсола бахшад лаъли дарбораш
حیات مرده صدساله بخشد لعل دُربارش
Ба дардии ман гирифторам ки ғайри фикри дидораш
به دردی من گرفتارم که غیر فکر دیدارش
Ҳавои он ду зулфи анбарину чашми хумораш
هوای آن دو زلف عنبرین و چشم خمارش
Ишоратҳои абрӯу назокатҳои гуфтораш
اشارتهای ابرو و نزاکتهای گفتارش
Табассумҳои лаъл май парасту холи рухсораш
تبسمهای لعل میْپرست و خال رخسارش
Ба шаҳри ҳасани ҳндўзодаҳ аз малик фаранг омад !
به شهر حسن هندوزاده از ملک فرنگ آمد!
Ду зулфаш сарнигӯн Марӣаст ман бемори гесуяш
دو زلفش سرنگون ماریست من بیمار گیسویش
Саросари чеҳра ӯ нор ва ман дар нор бе рӯйиш
سراسر چهره او نار و من در نار بیرویش
Диҳад таълими саҳари сомрии чашмони ҷодӯяш
دهد تعلیم سحر سامری چشمان جادویش
Гирифтораст мурғи дил ба доми ҳалқаи мӯяш
گرفتار است مرغ دل به دام حلقه مویش
Чу булбули нола май созам ба ёди он гули рӯйиш
چو بلبل ناله میسازم به یاد آن گل رویش
…………………………………………………ـўиш
…………………………………………………ـویش
Агар чанде набошад бар шино аз шаш ҷиҳати ҷӯяш
اگر چندی نباشد بر شنا از شش جهت جویش
Биҳамдиллоҳ ки бахти ман ба зулфи ёр ранг омад !
بحمدالله که بخت من به زلف یار رنگ آمد!
Либоси ишқ аз ошуфтагии ҳаркас ба бар дорад
لباس عشق از آشفتگی هرکس به بر دارد
Куҷо бо тоҷу тахту афсари доро назар дорад ? !
کجا با تاج و تخت و افسر دارا نظر دارد؟!
Ба маҷнӯни ҳамдам ва аз оқилу доно ҳазар дорад
به مجنون همدم و از عاقل و دانا حذر دارد
Рафиқи ман буд ҳаркас ки ин савдо ба сар дорад
رفیق من بود هرکس که این سودا به سر دارد
Ғулом хубрӯён гашта аз олам гузар дорад
غلام خوبرویان گشته از عالم گذر دارد
Давоми алўқти тақвои ҷамолаш дар назар дорад
دوامالوقت تقوای جمالش در نظر دارد
Саводи зулмати шомами дами файз саҳар дорад
سواد ظلمت شامم دم فیض سحر دارد
Агар домони васли он маи тобон ба чанг омад !
اگر دامان وصل آن مه تابان به چنگ آمد!
Дили ман сар ба сар дар оташи ишқаши кабоб ӯ
دل من سر به سر در آتش عشقش کباب او
зи мастии қасд хӯнам дошт чашми ним хоб ӯ
ز مستی قصد خونم داشت چشم نیمخواب او
Манам чун мехи хаймаи баста бар гардани таноб ӯ
منم چون میخ خیمه بسته بر گردن طناب او
Сияҳи чашмӣ ки май гирдами ман маҷнӯни хароб ӯ
سیهچشمی که میگردم من مجنون خراب او
Ба худ пайваста май печам чу зулфи тоби тоб ӯ
به خود پیوسته میپیچم چو زلف تابتاب او
Ғзбнокаст бо ман он қадри нозу итоб ӯ
غضبناک است با من آنقدر ناز و عتاب او
намегардад насиби мо сияҳи бахатони шароб ӯ
نمیگردد نصیب ما سیهبختان شراب او
Надонам қисмати рӯзи азал бо ман чаҳ ранг омад ? !
ندانم قسمت روز ازل با من چه رنگ آمد؟!
Итоби олӯдаи масти бода бо рухсораи гулгун
عتابآلوده مست باده با رخساره گلگون
Ба сари вақт ҳаётам омад он бо қомати мавзун
به سر وقت حیاتم آمد آن با قامت موزون
Ғзбноконаҳи гуфтои ҳарза гардӣ чист чун гардун ? !
غضبناکانه گفتا هرزهگردی چیست چون گردون؟!
Вафо кам кам ҷафо бисёр дар ҳақи ман маҷнӯн
وفا کمکم جفا بسیار در حق من مجنون
Тараҳҳум кун такаллум беш беш аз ҳар адади афзӯн
ترحم کن تکلم بیشبیش از هر عدد افزون
Варо будӣ чунин ҳолат маро бошад азин мазмун
ورا بودی چنین حالت مرا باشد ازین مضمون
Қад навену дили доғу рухи зарду сиришки хӯн
قد نون و دل داغ و رخ زرد و سرشک خون
Ба майдони стмгории аҷоиби шӯх шнг омад !
به میدان ستمگاری عجایب شوخ شنگ آمد!
Даҳони ғунчааш бо сад забон аммо хмўшидаҳ
دهان غنچهاش با صد زبان اما خموشیده
зи пистони аноят дар туфулияти ндўшидаҳ
ز پستان عنایت در طفولیت ندوشیده
Сафии осои ҳазор ошиқ ба як гандуми Фрўшидаҳ
صفیآسا هزار عاشق به یک گندم فروشیده
Лаби лаълаши зи ҷом длнўозӣ ме нанӯшида
لب لعلش ز جام دلنوازی می ننوشیده
Ба таҳсили улӯми ошноӣ ӯ накӯшида
به تحصیل علوم آشنایی او نکوشیده
Либоси меҳру шафқатро ба умр худ напӯшида
لباس مهر و شفقت را به عمر خود نپوشیده
Шароби марҳамат дар зарфи ҷисм ӯ наҷӯшида
شراب مرحمت در ظرف جسم او نجوشیده
Ба қади ҳамчуи сурӯши ин қабои ноз танг омад !
به قد همچو سروش این قبای ناز تنگ آمد!
Ба гулшан мунфаил шуд тӯбои азони қади болояш
به گلشن منفعل شد طوبی ازآن قد بالایش
Даридаи перҳани гулҳо ҳама аз рӯй зебояш
دریده پیرهن گلها همه از روی زیبایش
зи хубони ҷаҳон ҳаргиз набошад ҳеҷ ҳамтояш
ز خوبان جهان هرگز نباشد هیچ همتایش
Ҷигар хӯн гашта оҳӯ аз нигоҳи чашми Шаҳлояш
جگر خون گشته آهو از نگاه چشم شهلایش
Сияҳ шуд машки чин аз накҳати зулфи самани соиш
سیه شد مشک چین از نکهت زلف سمنسایش
Хаҷал гардид қанд аз лиззати лаъли шкрхоиш
خجل گردید قند از لذت لعل شکرخایش
Агар даврами зи васл ӯ валикин дар тамошояш
اگر دورم ز وصل او ولیکن در تماشایش
Садои оризаш дар синаам чун нақш санг омад
صدای عارضش در سینهام چون نقش سنگ آمد
Чу моҳӣ дар муҳӣти ишқи он дилбар шино кардам
چو ماهی در محیط عشق آن دلبر شنا کردم
Тариқи ъшқбозиро ба олами ман банно кардам
طریق عشقبازی را به عالم من بنا کردم
Саропои умри худ дар ҷустуҷӯӣ ӯ адо кардам
سراپا عمر خود در جستجوی او ادا کردم
Абои нокардаи дилро бо муҳаббат ошно кардам
ابا ناکرده دل را با محبت آشنا کردم
Ғами сангини дилиро дар даруни сина ҷо кардам
غم سنگین دلی را در درون سینه جا کردم
Ғалат кардам надонистам аҷаби кор хато кардам
غلط کردم ندانستم عجب کار خطا کردم
Ба дарёии висолаши киштии дилро раҳо кардам
به دریای وصالش کشتی دل را رها کردم
Ғазаби боди мухолифи гашт дар ком наҳанг омад !
غضب باد مخالف گشت در کام نهنگ آمد!
Сабо оварад то аз накҳати зулфаши паём ӯ
صبا آورد تا از نکهت زلفش پیام او
Начида дона холаш шудам дар қайди дом ӯ
نچیده دانه خالش شدم در قید دام او
Мсмн кард туғрули ин мхмсро ба ном ӯ
مثمن کرد طغرل این مخمس را به نام او
Насиб ман нашуд як заррае аз лутфи ом ӯ
نصیب من نشد یک ذرهای از لطف عام او
Ба рӯй ман наме тобади дамии моҳи тамом ӯ
به روی من نمیتابد دمی ماه تمام او
Ба ҷои бодаи заҳри ҳиҷр май нӯшами зи ҷом ӯ
به جای باده زهر هجر مینوشم ز جام او
Сар ҳар сатри ҳарф дол оварадам ба ном ӯ
سر هر سطر حرف دال آوردم به نام او
Макрами исми ҷонони байн ки бо ин об ва ранг омад !
مکرم اسم جانان بین که با این آب و رنگ آمد!