Хушо Широзу халқи боўФоиш

خوشا شیراز و خلق باوفایش

Худовандо ! нигаҳи дор аз балояш

خداوندا! نگه دار از بلایش

Абиромез мебошад насимаш

عبیرآمیز می باشد نسیمش

Тараб ангез мебошад ҳавояш

طرب انگیز می باشد هوایش

Хуши он соъат ки меъмори сабки даст

خوش آن ساعت که معمار سبک دست

Ба ҳикмати рехтаи тарҳи баннояш

به حکمت ریخته طرح بنایش

Штрбоно ! шутури оҳиста май рон

شتربانا! شتر آهسته می ران

Ки ҷонами сӯхти зи оҳанг дарояш

که جانم سوخت ز آهنگ درایش

Хушо шоҳи чароғу буқъа ӯ

خوشا شاه چراغ و بقعهٔ او

Ки шоҳоннд бар дар чун гадояш

که شاهانند بر در چون گدایش

Зиҳӣ аз буқъаи Сайиди Муҳамад

زهی از بقعهٔ سید محمد

Ки ҷони олимии бодои фидояш

که جان عالمی بادا فدایش

Зиҳии Сайиди алоиддини ҳусайнӣ

زهی سید علاءالدین حسینی

Ки бошад буқъа чун арши ълоиш

که باشد بقعه چون عرش علایش

зи қабристони дорулълими Широз

ز قبرستان دارالعلم شیراز

Ки мехонанд хоки авлиёяш

که می خوانند خاک اولیایش

Буд як қитъае аз боғи ҷинат

بود یک قطعه ای از باغ جنت

Қубӯри авлиёу анбиёяш

قبور اولیا و انبیایش

Зиҳии рӯҳу сафои қабри саъдӣ

زهی روح و صفای قبر سعدی

Таъолии илоҳи зи боғи дили гушоиш

تعالی اله ز باغ دل گشایش

Таъолии илоҳи зи боғи Њофизия

تعالی اله ز باغ حافظیه

Ки ҷонҳо тоза гардад аз сафояш

که جان ها تازه گردد از صفایش

зи боғи тахти қоҷория ӯ

ز باغ تخت قاجاریه او

з бо бо кӯҳии роҳати физоиш

ز با با کوهی راحت فزایش

Зиҳӣ аз оби ркнободи Широз

زهی از آب رکناباد شیراز

Ки ҳам чашмӣаст бо оби бақояш

که هم چشمی است با آب بقایش

На худ муҳтоҷ тавсифасту таъриф

نه خود محتاج توصیف است و تعریف

Масоҷидҳояш ва , бозорҳояш

مساجدهایش و، بازارهایش

Забон дар ком алкн ҳасту қосир

زبان در کام الکن هست و قاصر

зи васфи мардумони боҳёиш

ز وصف مردمان باحیایش

Ғарибӣ гар шавад ворид ба эшон

غریبی گر شود وارد به ایشان

Ба чашм худ ниҳанд аз меҳр , ҷояш

به چشم خود نهند از مهر، جایش

Табалвур ёфта , аз рӯҳи ҳотам

تبلور یافته، از روح حاتم

ӣам ҷӯаду сахои асхёиш

یم جود و سخای اسخیایش

Фақиронаи тамомӣ аҳл ҳоланд

فقیرانه تمامی اهل حالند

Ҳама аҳл камоланд ағниёяш

همه اهل کمالند اغنیایش

Худовандо ! ба қурбу ҷоҳи Аҳмад

خداوندا! به قرب و جاه احمد

Ба аҳли хомси оли ъабояш

به اهل خامس آل عبایش

Ба ҳақи он ҳусайнии коҳили Широз

به حق آن حسینی کاهل شیراز

Бпои созанди солу маи азояш

بپا سازند سال و مه عزایش

Ки Широзу ҳамаи Широзён ро

که شیراز و همه شیرازیان را

Нигаҳи дор аз қазо ва аз балояш

نگه دار از قضا و از بلایش

Ғами Широз « туркӣ » рост дар дил

غم شیراز «ترکی» راست در دل

Худовандо ! аз ин ғам кун раҳояш

خداوندا! از این غم کن رهایش

Ба сари дорри ҳавои малики Широз

به سر دارر هوای ملک شیراز

Ҷуз ин набӯд ба олами муддаояш

جز این نبود به عالم مدعایش

Ба зиндони хона ҳиндаст дар банд

به زندان خانهٔ هند است در بند

Фалак биниҳода банди ғам ба поиш

فلک بنهاده بند غم به پایش

Ба танг омад дилаш аз кишвари ҳинд

به تنگ آمد دلش از کشور هند

ТФў бар мардуми дайри ошнояш

تفو بر مردم دیر آشنایش

Худовандо ! ба ҳақи дардмандон

خداوندا! به حق دردمندان

Дили пари дард ӯро кун давояш

دل پر درد او را کن دوایش

Ба Широзаш ба лутфи хеши бози ор

به شیرازش به لطف خویش باز آر

зи лутфи худ иҷобат кун дуояш

ز لطف خود اجابت کن دعایش

Ба шаҳри ҳинд бехеш ва табор аст

به شهر هند بی خویش و تبار است

Расон ӯро ба хешу ақрабояш

رسان او را به خویش و اقربایش

Сияҳи рӯе сет бинмо рӯи сипедаш

سیه رویی ست بنما رو سپیدش

Хатокорӣ сет бигузар аз хатояш

خطاکاری ست بگذر از خطایش

Ба ҷузи роҳ дарат роҳӣ надорад

به جز راه درت راهی ندارد

Ба ҳар роҳӣ ту ҳастӣ раҳнамояш

به هر راهی تو هستی رهنمایش

зи арзи ҳинд ӯро диҳад наҷотӣ

ز ارض هند او را دهد نجاتی

Муҷовир кун ба арзи Карбалояш

مجاور کن به ارض کربلایش

Биё « туркӣ » ба ҳақи шоҳи мардон

بیا «ترکی» به حق شاه مردان

Ки мардум кам ндонанд аз худояш

که مردم کم ندانند از خدایش

Худояш гар намедонанд аммо

خدایش گر نمی دانند اما

Ндонанд аз худои як дами ҷудояш

ندانند از خدا یک دم جدایش

Ки бо мардуми тариқи мардумии гир

که با مردم طریق مردمی گیر

Ато гар кард кас мекун атояш

عطا گر کرد کس می کن عطایش

Вагар бо ту касе рӯзӣ бадӣ кард

وگر با تو کسی روزی بدی کرد

Ту бад бигзор ва некӣ кун ба ҷояш

تو بد بگذار و نیکی کن به جایش

Касеро ме тавон мардум шумурдан

کسی را می‌توان مردم شمردن

Ки мардуми бади нгўинд аз қафояш

که مردم بد نگویند از قفایش