Шоҳӣ ки боргоҳи вай аз арш бартар аст

شاهی که بارگاه وی از عرش برتر است

Дар шаҳри Тӯси қуббаи эйронаш аз зар аст

در شهر طوس قبهٔ ایرانش از زر است

Султони шарқу ғарб , шаҳаншоҳи дайни ризо

سلطان شرق و غرب، شهنشاه دین رضا

Фарзанди баргузӣдаи Мӯсои бен ҷаъфар аст

فرزند برگزیدهٔ موسی بن جعفر است

Ҳукмаши равон ба ҷумлаи салотини рӯзгор

حکمش روان به جمله سلاطین روزگار

Беҷяшу тиши малики ҷаҳонро мусаххар аст

بی جیش و طیش ملک جهان را مسخر است

Ин сабзи хаймаи фалак аз ҳукми кирдигор

این سبز خیمهٔ فلک از حکم کردگار

Бар остони дарга ӯ соя густар аст

بر آستان درگه او سایه گستر است

Соинди сарварони ҷаҳони ҷабҳаи ниёз

سایند سروران جهان جبههٔ نیاز

Бар даргаӣ ки мадфани он пок гавҳар аст

بر درگهی که مدفن آن پاک گوهر است

Онҷо ки офтоб ҷалолаш кунад тулӯъ

آنجا که آفتاب جلالش کند طلوع

Хуршеди чарх дар буриш аз зарра камтар аст

خورشید چرخ در برش از ذره کمتر است

Хуршеди касби равшанӣ аз нур ӯ кунад

خورشید کسب روشنی از نور او کند

Каз самти Тӯси матлаъи хуршед ховар аст

کز سمت طوس مطلع خورشید خاور است

Ҳқо ки ӯст Сайиди содоти рӯзгор

حقا که اوست سید سادات روزگار

Зеро ки ҷаддаи Фотимаи ҷадаш паямбар аст

زیرا که جده فاطمه جدش پیمبر است

Ҳар кас ки бар имомати вай бар дилаши шаккии сет

هر کس که بر امامت وی بر دلش شکی ست

Бешаку шабаҳи насл зино ҳаст ва кофар аст

بی شک و شبه نسل زنا هست و کافر است

Ъушрӣ агар нивисам зи аъшори илм ӯ

عشری اگر نویسم ز اعشار علم او

Матлаб шавад муфассалу дафтар муҳақар аст

مطلب شود مفصل و دفتر محقر است

Дар ғурбат эй дареғ ! ғарибонаи ҷони супурд

در غربت ای دریغ! غریبانه جان سپرد

Шоҳӣ ки баргузӣдаи халлоқ довар аст

شاهی که برگزیدهٔ خلاق داور است

Рафт аз ҷаҳон , ба шаҳри хуросони ризои ғариб

رفت از جهان، به شهر خراسان رضا غریب

Вази баҳри ғурбаташи дили олами пар озар аст

وز بهر غربتش دل عالم پر آذر است

Ёрон ғариб нест ризо дар диёри Тӯс

یاران غریب نیست رضا در دیار طوس

Ба илоҳи ғариби бобаши Мӯсо ҷаъфар аст

به اله غریب بابش موسی جعفر است

Зин ҳар ду тан , ғарибтарӣ омадами биёад

زین هر دو تن، غریب تری آمدم بیاد

Кӯро на ақрабо ва на ёр ва на ёвар аст

کو را نه اقربا و نه یار و نه یاور است

Доне ғариб кист ? гули Аҳмадии ҳусайн

دانی غریب کیست؟ گل احمدی حسین

Кӯи рости моам Фотимау боб ҳайдар аст

کو راست مام فاطمه و باب حیدر است

Бошад касе ғариб ки дар ҳоли эҳтизор

باشد کسی غریب که در حال احتضار

На модараш ба сар , на падар , на бародар аст

نه مادرش به سر، نه پدر، نه برادر است

Бошад касе ғариб ки беғусл ва бе кафан

باشد کسی غریب که بی غسل و بی کفن

Дар дашти Карбалои таниши афтода бесар аст

در دشت کربلا تنش افتاده بی سر است

Бошад касе ғариб ки аз зулми аҳли ҷавр

باشد کسی غریب که از ظلم اهل جور

Ҷисмаш ба Карбалоу сараши ҷой дигар аст

جسمش به کربلا و سرش جای دیگر است

Бошад касе ғариб ки аз ҷаври кӯфӣон

باشد کسی غریب که از جور کوفیان

Сар аз таниши ҷудо шуда сад пора пайкар аст

سر از تنش جدا شده صد پاره پیکر است

Бошад касе ғариб ки аз зулми шомён

باشد کسی غریب که از ظلم شامیان

Дар баҳри хӯн чу моҳии бсмл шиновар аст

در بحر خون چو ماهی بسمل شناور است

Бошад ғариби онкии миёни ду наҳри об

باشد غریب آنکه میان دو نهر آب

Сероби зи оби ханҷари шимур ситамгар аст

سیراب ز آب خنجر شمر ستمگر است

« туркӣ » ба пои бӯсии ин ҳар се тани ғариб

«ترکی» به پای بوسی این هر سه تن غریب

Перонаи сари ҳавои ҷавоняш бар сар аст

پیرانه سر هوای جوانیش بر سر است