Чун ба ҳукми подшоҳи инсу ҷон
چون به حکم پادشاه انس و جان
Дирамади ин гашти салмон , ҳукмрон
درمد این گشت سلمان، حکمران
Гашт чун дар ҳукмронии мустақил
گشت چون در حکمرانی مستقل
Бандааш гаштанди халқ , аз ҷону дил
بنده اش گشتند خلق، از جان و دل
Чун замон зндгиш омад ба сар
چون زمان زندگیش آمد به سر
Пайк маргаш омаду кӯбед дар
پیک مرگش آمد و کوبید در
Аз қазо гардид бемору алил
از قضا گردید بیمار و علیل
Ҷяши умраши кӯфти табли алрҳил
جیش عمرش کوفت طبل الرحیل
Баркашид аз пардаи дил , оҳи сард
برکشید از پردهٔ دل، آه سرد
Гуфт бо ёрон , чунин он неки мард
گفت با یاران، چنین آن نیک مرد
Ки марои ҳангом риҳлат шуд қариб
که مرا هنگام رحلت شد قریب
Боядам рафтан аз ин дунёи ғариб
بایدم رفتن از این دنیا غریب
Гуфт эй некӯи сайри ёрони ман !
گفت ای نیکو سیر یاران من!
Ваии рафиқону ҳаводорони ман !
وی رفیقان و هواداران من!
Мар маро гуфтааст Аҳмади ин чунин
مر مرا گفته است احمد این چنین
Он расӯли аввалин ва охирин
آن رسول اولین و آخرین
Чун ту хоҳии зини ҷаҳон берун шуданд
چون تو خواهی زین جهان بیرون شدند
Мурда гон гӯйанд ҳамроҳати сухан
مرده گان گویند همراهت سخن
Инак эй ёрон , ба тобутам наед
اینک ای یاران، به تابوتم نهید
Пайкарамро сӯй қабристон бурид
پیکرم را سوی قبرستان برید
Пас ба тобуташ ниҳоданд он замон
پس به تابوتش نهادند آن زمان
Бурдан ӯро сӯии қабристони касон
بردن او را سوی قبرستان کسان
Пас бурун омад зи тобути он ҷаноб
پس برون آمد ز تابوت آن جناب
Бо гуруҳи мурда гон кард ин хитоб
با گروه مرده گان کرد این خطاب
Кӣ гуруҳ бе забонони ассалом
کی گروه بی زبانان السلام
Аз ҷаҳони нодидаи комони ассалом
از جهان نادیده کامان السلام
Чун ба амри ҳақ , саломами бишанвед
چون به امر حق، سلامم بشنوید
Лутф бошадгар ҷавобамро диҳед
لطف باشد گر جوابم را دهید
То ки аз қабрӣ садое шуд баланд
تا که از قبری صدایی شد بلند
Ки змни бодати алейк эй арҷманд !
که زمن بادت علیک ای ارجمند!
Ҳазрати салмон , ҷавобаш чун шунид
حضرت سلمان، جوابش چون شنید
Гуфт бо ёрони маро вопас бурид
گفت با یاران مرا واپس برید
Ки марои гуфтор Аҳмад шуд яқин
که مرا گفتار احمد شد یقین
Рост фармуд он расӯли поки дайн
راست فرمود آن رسول پاک دین
Пас ба сӯии хонаи бурдандаши касон
پس به سوی خانه بردندش کسان
Хуфт дар бистар ба ҷисмии нотавон
خفت در بستر به جسمی ناتوان
Дӯстон карданд бо ӯ ин хитоб
دوستان کردند با او این خطاب
Ки баён фармо ту эй олии ҷаноб !
که بیان فرما تو ای عالی جناب!
Каз пас мурдан , ки ғуслат ме диҳад
کز پس مردن، که غسلت می دهد
Ки кафан пӯшоанд ва дафнат кунад
که کفن پوشاند و دفنت کند
Ҳазрат салмон гушӯд аз ҳам дар лаб
حضرت سلمان گشود از هم در لب
Гуфт бо он қавм , аз рӯй адаб
گفت با آن قوم، از روی ادب
Ки маро ғуслам диҳад он покзод
که مرا غسلم دهد آن پاکزاد
Ки ҷаноби мстқиро ғусл дод
که جناب مصطقی را غسل داد
Ин сухан бо дӯстон худ бигуфт
این سخن با دوستان خود بگفت
Дидаро бар ҳам ниҳод ва хуш бихуфт
دیده را بر هم نهاد و خوش بخفت
Дар аҷаби монданди мардуми зини ҷавоб
در عجب ماندند مردم زین جواب
Ки набиро ғусл дода Бутуроб
که نبی را غسل داده بوتراب
Ҳони алии андари Мадинаи Мустафои сет
هان علی اندر مدینهٔ مصطفی ست
Зон балад то ин балади фарсанг ҳост
زان بلد تا این بلد فرسنگ هاست
Дар сухан буданд каз дар бо шитоб
در سخن بودند کز در با شتاب
Шуд савории ҳозир ва бар рухи ниқоб
شد سواری حاضر و بر رخ نقاب
Ногаҳони диданди ҷумлаи мардумон
ناگهان دیدند جمله مردمان
Хайма Эй омад фурӯд аз осмон
خیمه ای آمد فرود از آسمان
Наъши салмонро дар он хаймаи ниҳод
نعش سلمان را در آن خیمه نهاد
Якка ва танҳо дар он дам ғусл дод
یکه و تنها در آن دم غسل داد
Пас намозаш хонду бспрдш ба хок
پس نمازش خواند و بسپردش به خاک
Вази назарҳо маҳв шуд он ҷони пок
وز نظرها محو شد آن جان پاک
Мардумони ҳам сӯхтан ҳам сохтанд
مردمان هم سوختن هم ساختند
Иддае зи онҳо варо бишнохтанд
عده ای ز آنها ورا بشناختند
Ки алӣ буд ва ба ҷуз ӯ кас набӯд
که علی بود و به جز او کس نبود
Рости салмони ин сухани фармӯда буд
راست سلمان این سخن فرموده بود
ё алӣ эй мазҳари лутфи худо !
یا علی ای مظهر لطف خدا!
эй чароғи равшани роҳи ҳудо !
ای چراغ روشن راه هدی!
Аз Мадина омадӣ эй Бутуроб
از مدینه آمدی ای بوتراب
Ҷониби шаҳри мдоини бошитоб
جانب شهر مداین باشتاب
Аз Мадинае шаҳи малики ҳиҷоз !
از مدینه ای شه ملک حجاز!
То мдоин ҳаст пас роҳии дароз
تا مداین هست پس راهی دراز
Баҳри ғусли наъш салмон омадӣ
بهر غسل نعش سلمان آمدی
Баҳри дафнаши остин боло задӣ
بهر دفنش آستین بالا زدی
Чун шавад эй маъдани ҷӯаду карам !
چون شود ای معدن جود و کرم!
Ваии худоро ҳасан аз сар то қадам
وی خدا را حسن از سر تا قدم
Аз Наҷафи ое ба дашти Карбало
از نجف آیی به دشت کربلا
Маҳшари кубро ба бинии бармало
محشر کبری به بینی برملا
Аз ҷафои бинии ҳусайнатро шаҳид
از جفا بینی حسینت را شهید
Сари ҷудо аз ханҷари шимури палид
سر جدا از خنجر شمر پلید
Куштаҳо бинии ҳамаи урёни бадан
کشته ها بینی همه عریان بدن
Бар замини афтода беғуслу кафан
بر زمین افتاده بی غسل و کفن
Қомати аббосро бинӣ ки чун
قامت عباس را بینی که چون
Чоки чоки афтодаи андари хоку хӯн
چاک چاک افتاده اندر خاک و خون
Бар замини афтодаи ҷисми атҳараш
بر زمین افتاده جسم اطهرش
Бар сари неи рафтаи нӯронии сараш
بر سر نی رفته نورانی سرش
Оташии бинии зкини афрӯхта
آتشی بینی زکین افروخته
Хаймаи гоҳи аҳли байтати сӯхта
خیمه گاه اهل بیتت سوخته
Кўдконти дркФи туғёнгарон
کودکانت درکف طغیانگران
Духтаронати бастаи банди гарон
دخترانت بستهٔ بند گران
ё алӣ эй офтоби оламин
یا علی ای آفتاب عالمین
« туркӣ » ?ут ҳам ҳаст ҳамноми ҳусайн
«ترکی» ات هم هست همنام حسین
Чун шавад эй ҳокими ҳукми қазо
چون شود ای حاکم حکم قضا
ШоФъши гардии ту дар рӯзи ҷазо
شافعش گردی تو در روز جزا