Фалак то кӣ ҷафо бар оли пайғамбар раво дорад

فلک تا کی جفا بر آل پیغمبر روا دارد

Раво то кӣ ҷафо бо аҳли байт Мустафо дорад

روا تا کی جفا با اهل بیت مصطفی دارد

Биё дар Карбало эй дил ! ба ҳасрати дида Эй бигушо

بیا در کربلا ای دل! به حسرت دیده ای بگشا

Ба тараф гулшанаш бингар чаҳ рангии лола ҳо дорад

به طرف گلشنش بنگر چه رنگی لاله ها دارد

Саросари лолаҳояш , навҷавонон банӣ ҳошим

سراسر لاله هایش، نوجوانان بنی هاشم

Ки Заҳрои баҳрашон чун лола бар дили доғ ҳо дорад

که زهرا بهرشان چون لاله بر دل داغ ها دارد

Аламдори сипоҳу соқии базми вафои аббос

علمدار سپاه و ساقی بزم وفا عباس

Канори об , лаби ташнаи ду даст аз тан ҷудо дорад

کنار آب، لب تشنه دو دست از تن جدا دارد

Алии Акбари он ойӣнаи рухсори пайғамбар

علی اکبر آن آیینهٔ رخسار پیغمبر

Тании сад порау фарқии зи теғи кини ду то дорад

تنی صد پاره و فرقی ز تیغ کین دو تا دارد

Ятеми Муҷтабои қосим ба ёрии амӯии худ

یتیم مجتبی قاسم به یاری عموی خود

Ҳино аз хӯни фарқи хештан , барадаст ва по дорад

حنا از خون فرق خویشتن، بردست و پا دارد

Нишаста зери ханҷари ташнаи лаби сибти набӣ аммо

نشسته زیر خنجر تشنه لب سبط نبی اما

Ба ҳргомӣ ки бардорад нигоҳӣ бар қафо дорад

به هرگامی که بردارد نگاهی بر قفا دارد

Ҳусайн эй куштаи роҳи худо ! дарёб « туркӣ » ро

حسین ای کشتهٔ راه خدا! دریاب «ترکی» را

Ки ин перонаи сар бар сар , ҳавоӣ Карбало дорад

که این پیرانه سر بر سر،هوای کربلا دارد

Шҳо ! гӯйанд шуд дар Карбалоят ҳар касе мадфӯн

شها!گویند شد در کربلایت هر کسی مدفون

Пас аз мурдан , чаҳ тарс аз пурсиши рӯз ҷазо дорад

پس از مردن، چه ترس از پرسش روز جزا دارد