Оҳ , оҳ аз ҷаври чархи чанбарӣ
آه، آه از جور چرخ چنبری
Дод , дод аз дасти зулми рӯзгор
داد، داد از دست ظلم روزگار
Аз ҷафои ин сипеҳри нилгун
از جفای این سپهر نیلگون
Ҷой дорадгар бгрими зори зор
جای دارد گر بگریم زار زار
Рӯзу шаб чун шахси мслўлм буд
روز و شب چون شخص مسلولم بود
Дили ғамин ва , ранги зард ва , тан назор
دل غمین و، رنگ زرد و، تن نزار
Сорибони даҳр гӯйӣ карда аст
ساربان دهر گویی کرده است
Дар димоғи бахтии бахтами маҳор
در دماغ بختی بختم مهار
На ҳабибӣ то ки аз оби вафо
نه حبیبی تا که از آب وفا
Аз дил ғмдидаҳ ам шавед ғубор
از دل غمدیده ام شوید غبار
Як нафар аз ошноёни қадим
یک نفر از آشنایان قدیم
Соъатӣ бо худ на байнами созгор
ساعتی با خود نه بینم سازگار
Дӯстӣ бо ҳар ки кардам дар ҷаҳон
دوستی با هر که کردم در جهان
Кард бо ман , душманиро ошкор
کرد با من، دشمنی را آشکار
Ман ба меҳр , ар мешавам наздики дӯст
من به مهر، ار می شوم نزدیک دوست
Дӯст аз ман мекунад қҳрои фирор
دوست از من می کند قهرا فرار
Гар бигардам гирди қади шамъи дӯст
گر بگردم گرد قد شمع دوست
Сўздм аз шуълае парвонаи вор
سوزدم از شعله ای پروانه وار
Чораи ҷӯёни рӯ ба ҳаркас ме кунам
چاره جویان رو به هرکس می کنم
ӯ ба дард тоза ам созад дучор
او به درد تازه ام سازد دچار
Гашта гӯйӣ бо ман аз бе толеъӣ
گشته گویی با من از بی طالعی
Дӯсти душман , хеши ақраб , ёр , мор
دوست دشمن، خویش عقرب، یار، مار
Бар дар ҳар кас ки рафтам мстҷир
بر در هر کس که رفتم مستجیر
Баҳри худ касро надидам мстҷор
بهر خود کس را ندیدم مستجار
Бскаҳ аз танҳо дилам омад ба танг
بسکه از تن ها دلم آمد به تنگ
Кардаам танҳоӣ инак ихтиёр
کرده ام تنهایی اینک اختیار
Чун надидам фатҳи бобӣ аз касе
چون ندیدم فتح بابی از کسی
Дар биравӣ хеш кардам устувор
در بروی خویش کردم استوار
Гаштаам аз мардумон азлат гузин
گشته ام از مردمان عزلت گزین
Шоириро кардаам бар худ шиор
شاعری را کرده ام بر خود شعار
Мӯниси шабҳои ман бошад китоб
مونس شب های من باشد کتاب
Кӯи марои ёрии сет , ёри ғмгсор
کو مرا یاری ست، یار غمگسار
Рӯзҳо корӣ гарм ояд ба пеш
روزها کاری گرم آید به پیش
Лоълоҷо мешавам машғӯли кор
لاعلاجا می شوم مشغول کار
Қонеъастам ман ба як қурси ҷӯин
قانع استم من به یک قرص جوین
Восиқастам ман ба лутфи кирдигор
واثق استم من به لطف کردگار
Қурсаи нонеи зи гандум ё зи ҷӯ
قرصهٔ نانی ز گندم یا ز جو
Шукри гӯйон май барам ӯро ба кор
شکر گویان می برم او را به کار
Шукри эзадро ки бо ҳоли табоҳ
شکر ایزد را که با حال تباه
Нестам аз миннати каси зери бор
نیستم از منت کس زیر بار
Рост гӯям ғмздоиӣ дар ҷаҳон
راست گویم غمزدایی در جهان
Ман надидам ғайри сими сиккаи дор
من ندیدم غیر سیم سکه دار
Ҳош ллаҳ нест аз кас шиква ам
حاش لله نیست از کس شکوه ام
Ҷузи зи бахти хешу чархи кҷмдор
جز ز بخت خویش و چرخ کجمدار
На маро дар кӣса бошад симу зар
نه مرا در کیسه باشد سیم و زر
То кунам бо зар ба мардуми ифтихор
تا کنم با زر به مردم افتخار
На камолӣ то ба имдоди камол
نه کمالی تا به امداد کمال
Дар миён халқ ёбам эътибор
در میان خلق یابم اعتبار
На марои ҳасанӣ ки ошиқи пешаи гон
نه مرا حسنی که عاشق پیشه گان
Дар қафоем аўФтнд аз ҳар канор
در قفایم اوفتند از هر کنار
На марои овозу савти дили кашии сет
نه مرا آواز و صوت دل کشی ست
То кунам овозаи хуонеи пои тор
تا کنم آوازه خوانی پای تار
Нестам таррору дузду роҳзан
نیستم طرار و دزد و راهزن
То намоями раҳзании шабҳои тор
تا نمایم رهزنی شب های تار
На маро бошад ғулом ва на каниз
نه مرا باشد غلام و نه کنیز
На харӣ дорам на асби роҳвор
نه خری دارم نه اسب راهوار
Нестам ғаввос то аз қаъри баҳр
نیستم غواص تا از قعر بحر
Дар буруни орми латифу шоҳвор
در برون آرم لطیف و شاهوار
Нестам воъиз ки даври минбарам
نیستم واعظ که دور منبرم
Мардумон гирданд гирд аз ҳар канор
مردمان گردند گرد از هر کنار
Аз такаббур сар басоем бар сипеҳр
از تکبر سر بسایم بر سپهر
Чун бигирам бар сари минбари қарор
چون بگیرم بر سر منبر قرار
Равза хон ҳам нестам каз баҳри зар
روضه خوان هم نیستم کز بهر زر
Бонавои шӯру Шаҳнозу ҳисор
بانوای شور و شهناز و حصار
Гуҳ кунам зикри шикастӣ аз ҳусайн
گه کنم ذکر شکستی از حسین
Гоҳ аз фатҳи язиди нобакор
گاه از فتح یزید نابکار
На амирам , на вазирам , на дабир
نه امیرم، نه وزیرم، نه دبیر
На мудӣрам , на муширам , на мшор
نه مدیرم، نه مشیرم، نه مشار
Ҳам ним ъшор каз ваҷҳи ҳаром
هم نیم عشار کز وجه حرام
Хонаҳо созами васеъу зарнигор
خانه ها سازم وسیع و زرنگار
Нестам муншӣ ки аз як нуқта Эй
نیستم منشی که از یک نقطه ای
Як кунам даҳ даҳ сад ва садро ҳазор
یک کنم ده ده صد و صد را هزار
На маро дар шоирии дастии қавии сет
نه مرا در شاعری دستی قوی ست
То шавам бо шеъри гӯйони ҳам қатор
تا شوم با شعر گویان هم قطار
Ба ки бо ин нақсҳои бе адад
به که با این نقص های بی عدد
Ба ки бо ин айбҳои бе шумор
به که با این عیب های بی شمار
Тӯл надаҳум шрҳоли хеш ро
طول ندهم شرحال خویش را
Шарҳи ҳоли худ намоями ихтисор
شرح حال خود نمایم اختصار
Шоирӣ , санъатгарӣ бе толеъам
شاعری، صنعتگری بی طالعم
Муфлисии овора аз шаҳру диёр
مفلسی آواره از شهر و دیار
Муваллидами Широзу ҳиндам маскан аст
مولدم شیراز و هندم مسکن است
Бекасу маҳрӯм , аз хешу табор
بی کس و محروم، از خویش و تبار
эй дариғо шуғли ман сӯратгарии сет
ای دریغا شغل من صورتگری ست
Зин амал ҳастам зи яздони шармсор
زین عمل هستم ز یزدان شرمسار
Чун буд сӯратгарии феъли ҳаром
چون بود صورتگری فعل حرام
Зини амали доими маро нангасту ор
زین عمل دایم مرا ننگ است و عار
Лек бо ин шуғл ҳаргиз нестам
لیک با این شغل هرگز نیستم
Ноумед аз раҳмати парвардгор
ناامید از رحمت پروردگار
Шоирастам шеваам маддоҳӣ аст
شاعر استم شیوه ام مداحی است
зи онкӣ ҷуз маддоҳем ноед ба кор
ز آنکه جز مداحیم ناید به کار
Модҳастам пешаам мадҳ алӣ аст
مادح استم پیشه ام مدح علی است
Сарвари мардон , қасими хулду нор
سرور مردان، قسیم خلد و نار
Нестам зон шоирон каз баҳри зар
نیستم زان شاعران کز بهر زر
Шеърҳо гӯям чу дар шоҳвор
شعرها گویم چو در شاهوار
Аз амирони нақди гирами мушти мушт
از امیران نقد گیرم مشت مشت
Вази вазирон ҷинс ёбам бори бор
وز وزیران جنس یابم بار بار
Шукруллоҳ нестам маддоҳи кас
شکرالله نیستم مداح کس
Ҷузи набӣу ҳайдари длдли савор
جز نبی و حیدر دلدل سوار
Модҳи пайғамбару олами мудом
مادح پیغمبر و آلم مدام
Солу моҳу ҳафтау лайл ва наҳор
سال و ماه و هفته و لیل و نهار
Дорам умеди онкӣ аз роҳи карам
دارم امید آنکه از راه کرم
ШоФъм гардад алии рӯзи шумор
شافعم گردد علی روز شمار
Не кунам мадҳ касе баҳри сала
نی کنم مدح کسی بهر صله
Не кунам худро миёни халқи хор
نی کنم خود را میان خلق خوار
Мадҳи мардум карданами баҳри сала
مدح مردم کردنم بهر صله
Хол хизлонӣ гузорад бар изор
خال خذلانی گذارد بر عذار
Мадҳ мавло созадам дар нашъатин
مدح مولا سازدم در نشاتین
Сарбаланд ва , сарфароз ва , растгор
سربلند و، سرفراز و، رستگار
Мадҳи кас ҳаргиз нагӯям баҳри зар
مدح کس هرگز نگویم بهر زر
Гар дар ин олами бимирами зи аФтқор
گر در این عالم بمیرم ز افتقار
Онкӣ гуяд мадҳ аз баҳри сала
آنکه گوید مدح از بهر صله
Тухми худ зойеъ кунад дар шӯраи зор
تخم خود ضایع کند در شوره زار
Мадҳи мардуми сар басар бошад дурӯғ
مدح مردم سر بسر باشد دروغ
Дар дурӯғ ҳаргиз набошад эътибор
در دروغ هرگز نباشد اعتبار
Рӯбаҳиро гуфт бояд шери нар
روبهی را گفت باید شیر نر
Кам дилиро рустаму асФнёр
کم دلی را رستم و اسفنیار
Онкӣ тарсид аз садои гурба Эй
آنکه ترسید از صدای گربه ای
Боядаш гуфтани яли зиғми шикор
بایدش گفتن یل ضیغم شکار
Бади гулиро гуфт бояд Юсуфӣ
بد گلی را گفت باید یوسفی
Аблаҳиро сарвару садри кбор
ابلهی را سرور و صدر کبار
Аз барои моли дунёии ?данӣ
از برای مال دنیای دنی
Ҳар ?даниро гуфт бояд комкор
هر دنی را گفت باید کامکار
Дар ҳақиқат қадаҳ бошад ин на мадҳ
در حقیقت قدح باشد این نه مدح
Нест инҳо ҳасан кас бошад ъўор
نیست اینها حسن کس باشد عوار
Чун кунӣ маддоҳии нави давлатӣ
چون کنی مداحی نو دولتی
Бушковад чунон гул аз боди баҳор
بشکفد چونان گل از باد بهار
Мадҳи худ чун башнавад он бўолФзўл
مدح خود چون بشنود آن بوالفضول
намешавад масруру шоду шодхўор
می شود مسرور و شاد و شادخوار
Ва онкӣ аз ҷад падар дорад ба ирс
و آنکه از جد پدر دارد به ارث
Давлату ҷоҳу ҷалолу иқтидор
دولت و جاه و جلال و اقتدار
Мадҳ ӯро чун касе гуяд яқин
مدح او را چون کسی گوید یقین
намешавад пажмурдау осема сор
می شود پژمرده و آسیمه سار
Гарчи донам кин суханҳои раҳе
گرچه دانم کاین سخن های رهی
Дар мазоқ баъзе уфтад ногувор
در مذاق بعضی افتد ناگوار
Лек ман ҳақ гӯяму ҳақ огаҳ ҳаст
لیک من حق گویم و حق آگه هست
Кин суханҳо рости нақдии хуши айёр
کاین سخن ها راست نقدی خوش عیار
Гуфтам ва инсоф мехоҳам кунун
گفتم و انصاف می خواهم کنون
Аз бузургону касони ҳӯшёр
از بزرگان و کسان هوشیار
Гар хилофаст ин суханҳои раҳе
گر خلاف است این سخن های رهی
Аз хилоф хеш ҷӯям аътзор
از خلاف خویش جویم اعتذار
Вар саҳеҳасту дуруст ва бе хилоф
ور صحیح است و درست و بی خلاف
Ин сухан аз ман бимонад ёдгор
این سخن از من بماند یادگار