эй ки гӯйии ғам замона махӯр

ای که گویی غم زمانه مخور

Ту чаҳ доне ки аз ғами озодӣ

تو چه دانی که از غم آزادی

Гар яке рӯзи хӯрда будӣ ғам

گر یکی روز خورده بودی غم

Аз ғамам сарзаниш наме додӣ

از غمم سرزنش نمی دادی