Чист эй дил олам ҳастӣ ? биёбони фано !
چیست ای دل عالم هستی؟ بیابان فنا!
Ҳар тарафи мавҷи саробӣ аз гузори умрҳо
هر طرف موج سرابی از گذار عمرها
Ҳар гиёҳи сабзи даравӣ , теғи заҳри олӯда ӣӣ
هر گیاه سبز دروی، تیغ زهر آلوده یی
Ҳар сари хории дарав , длдўзи тирии ҷони рибо
هر سر خاری درو، دلدوز تیری جان ربا
Қатраҳои ашки ҳасрат , шабнами барги гулаш
قطره های اشک حسرت، شبنم برگ گلش
Тунди боди оҳи навмедяш , боди ҷони Фзо
تند باد آه نومیدیش، باد جان فزا
Ҳар қадам гардӣда паҳн , аз нақши поеи каждумӣ
هر قدم گردیده پهن، از نقش پایی کژدمی
Ҳар тарафи хобида аз фарсангҳо сад аждаҳо
هر طرف خوابیده از فرسنگها صد اژدها
Ҳар раги сангии дарав , хории бпои раҳравӣ
هر رگ سنگی درو، خاری بپای رهروی
Ҳар туфи Ригии шарори хирмани сад муддао
هر تف ریگی شرار خرمن صد مدعا
Ҳар кафи хокӣ , нишони дастгоҳи хусравӣ
هر کف خاکی، نشان دستگاه خسروی
Ҳар сари баррагии забони ҳоли чандини бенаво
هر سر برگی زبان حال چندین بینوا
Ҳар насимӣ , сатрӣ аз ҳоли дили чандини асир
هر نسیمی، سطری از حال دل چندین اسیر
Ҳар ғуборӣ , хати таърихи ҳазорон биўФо
هر غباری، خط تاریخ هزاران بیوفا
Буи хӯн меояд аз рангинии гулзор ӯ !
بوی خون می آید از رنگینی گلزار او!
Нашнавӣ эй пари ҳавас гуё зи комӣ аз ҳўӣ ? !
نشنوی ای پر هوس گویا ز کامی از هوی؟!
Аз ҳаваси токӣ ҷавонӣ мекунӣ ? перӣ расед !
از هوس تاکی جوانی میکنی؟ پیری رسید!
Баҳри ибрат , дида ӣӣ аз хоби ғифлати бргшо !
بهر عبرت، دیده یی از خواب غفلت برگشا!
Дар ҷавонӣ чаҳ надонистӣ зира , акнӯн бидон
در جوانی چه ندانستی زره، اکنون بدان
Қомататро карда хами перӣ ки , бинии пеши по
قامتت را کرده خم پیری که، بینی پیش پا
Гӯр дар пеш ва , ту дили вопас барои малику мол
گور در پیش و،تو دل واپس برای ملک و مال
Чоҳ дар роҳ ва , ту аз ғифлат рӯй рӯ бар қафо
چاه در راه و، تو از غفلت روی رو بر قفا
Роҳат ар ҷӯӣ , ба малику молу дунёи пушти даҳ
راحت ار جویی، به ملک و مال و دنیا پشت ده
Хоб агар хоҳӣ , мсоз аз болаши зари муттако
خواب اگر خواهی، مساز از بالش زر متکا
Рухи з дарвешӣ нтобад ҳар ки дорад сӯзи ишқ
رخ ز درویشی نتابد هر که دارد سوز عشق
Шуъла чун паҳлу тиҳӣ созад зи фарши бӯрё ? !
شعله چون پهلو تهی سازد ز فرش بوریا؟!
Худ намое ки з сарсар нест дар боғи вуҷӯд
خود نمایی که ز صرصر نیست در باغ وجود
Гирдбод умр бошад лоларо нашаву намо
گردباد عمر باشد لاله را نشو و نما
Нашиканӣ то хештанро , лофи қурб ҳақ мазан
نشکنی تا خویشتن را، لاف قرب حق مزن
Бе шикастани ҷой дар масҷид надорад бӯрё
بی شکستن جای در مسجد ندارد بوریا
Ин қадари зини орият бар худ супурдан баҳр чист ?
این قدر زین عاریت بر خود سپردن بهر چیست؟
Ин қадари зини биўФо бар худ фурӯ чидан чаро ? !
این قدر زین بیوفا بر خود فرو چیدن چرا؟!
Нест ҷои худнамое , тангнои рӯзгор ;
نیست جای خودنمایی، تنگنای روزگار؛
Гули дарин бустон , з афшурдан кунад нашаву намо !
گل درین بستان، ز افشردن کند نشو و نما!
Онкӣ даврӣ нест танагӣ , олами рўшндлист
آنکه دوری نیست تنگی، عالم روشندلیست
Танг набӯд аксро дар хонаи ойӣнаи ҷо
تنگ نبود عکس را در خانه آیینه جا
Хандаи мо нотавонон , зери ин гардони сипеҳр
خنده ما ناتوانان، زیر این گردان سپهر
Хандаи гандум буд , дар зери санги Асия !
خنده گندم بود، در زیر سنگ آسیا!
наме тавон зулфи висоли шоҳид уқбо гирифт
می توان زلف وصال شاهد عقبی گرفت
Дасти ҳимматгар зи домон ҷаҳон гардад раҳо
دست همت گر ز دامان جهان گردد رها
Дар раҳи дунёи з ёрон кун талоши вопасӣ
در ره دنیا ز یاران کن تلاش واپسی
Коид аз пешӣ гирифтан , санг бар пои Асо
کآید از پیشی گرفتن، سنگ بر پای عصا
Нест бо симу зар бе эътибори ин ҷаҳон
نیست با سیم و زر بی اعتبار این جهان
Хубе , ҷузи инки бо он метавон кардани сахо
خوبیی، جز اینکه با آن میتوان کردن سخا
Харҷ кун чун сиккаи нақди хеш дар бозори вуҷӯд
خرج کن چون سکه نقد خویش در بازار وجود
эй ки дорӣ дар миёни зар , чун нақши сиккаи ҷо
ای که داری در میان زر، چون نقش سکه جا
Шеваи бахшиши бадастовар , ки гардии арҷманд
شیوه بخشش بدست آور، که گردی ارجمند
Такя бар дасти шаҳон , аз ранг додан зад ҳино
تکیه بر دست شهان، از رنگ دادن زد حنا
Зикру фикри манъмон , дар бандагии доне ки чист ?
ذکر و فکر منعمان، در بندگی دانی که چیست؟
Зикр ҳар бечора ва , фикри маош ҳар гадо
ذکر هر بیچاره و، فکر معاش هر گدا
Ағниёро нест зикрӣ , ба зиёди аҳли фақр
اغنیا را نیست ذکری، به زیاد اهل فقر
Зар шумурдан , сбҳаҳ бошад дар кафи аҳли сахо
زر شمردن، سبحه باشد در کف اهل سخا
Бо гадо , кучаки дилӣ , монанди ҳаҷ Акбар аст
با گدا، کوچک دلی، مانند حج اکبر است
Ҳаст лаббайкаши иҷобат кардан ҳар бенаво
هست لبیکش اجابت کردن هر بینوا
Теғ ҷавҳар дорад бошад дар ҷиҳод нафас шавам
تیغ جوهر دارد باشد در جهاد نفس شوم
Дасти пари гавҳар ки афшонии бдомони гадо !
دست پر گوهر که افشانی بدامان گدا!
зи илтифоти номардон , аҳли давлатро чаҳ нақс ?
ز التفات نامردان، اهل دولت را چه نقص؟
Соя афгандан чаҳ кам месозад аз боли ҳумо ? !
سایه افگندن چه کم می سازد از بال هما؟!
Ранҷи ёри нотавон , бояд тавоноро кашид
رنج یار ناتوان، باید توانا را کشید
Дасти баҳри чашм нобӣно кашад бори Асо
دست بهر چشم نابینا کشد بار عصا
Онкии баҳри дигарон , бар худ напечад рӯзу шаб
آنکه بهر دیگران، بر خود نپیچد روز و شب
Бошад аз сангини дилӣ , камтари зи санги Асия
باشد از سنگین دلی، کمتر ز سنگ آسیا
Онкӣ бошад домани ҷўдши бадасти аҳли фақр
آنکه باشد دامن جودش بدست اهل فقر
Дастгираши доман « ҳайдар » шавад рӯзи ҷазо
دستگیرش دامن «حیدر» شود روز جزا
Он ҷҳонбхшӣ ки ҳаргиз чун нафас , гоҳи сахо
آن جهانبخشی که هرگز چون نفس، گاه سخا
Дар кафши пайванд доданҳо нашуд аз ҳам ҷудо
در کفش پیوند دادنها نشد از هم جدا
Ҳимматаши дарёӣ бепоён ва , дасташи абри ҷӯад
همتش دریای بی پایان و، دستش ابر جود
Ҳар се ангушташи раги абрии зи борони ато
هر سه انگشتش رگ ابری ز باران عطا
Хутбаро аз ваии мусаллам , сарбаландӣ дар ҷаҳон
خطبه را از وی مسلم، سربلندی در جهان
Сиккаро бар хеш болидани зи ном ӯ баҷо
سکه را بر خویش بالیدن ز نام او بجا
Дар сафи ҳиҷо , дами теғаш , дами назъи аду
در صف هیجا، دم تیغش، دم نزع عدو
Кандан шамшер ӯ , ҷон кандан хасми дағо
کندن شمشیر او، جان کندن خصم دغا
Ҳамлаи ҷуръати гудозаш , кишт ҳастиро сумум
حمله جرأت گدازش، کشت هستی را سموم
Барқи шамшери аҷали хеш , саҳаргоҳи ҷазо
برق شمشیر اجل خویش، سحرگاه جزا
Чун таноби саҳар , дар симоби ларзиш , умри хасм
چون طناب سحر، در سیماب لرزش، عمر خصم
Зулфиқор ӯ ба каф , чун дар кафи Мӯсои Асо
ذوالفقار او به کف، چون در کف موسی عصا
Аз нигоҳи орзӯҳо , хотир ӯ бастаи чашм
از نگاه آرزوها، خاطر او بسته چشم
Аз никоҳи шоҳиди дунё , замираши порсо
از نکاح شاهد دنیا، ضمیرش پارسا
Ишваи дунёи зи дасташи нақди дили беруни набард
عشوه دنیا ز دستش نقد دل بیرون نبرد
Пери золӣ чун битобад , панҷаи шери худо ? !
پیر زالی چون بتابد، پنجه شیر خدا؟!
Ҳамчунон каз тор мижгон бугзарад нури нигоҳ
همچنان کز تار مژگان بگذرد نور نگاه
Сад қадам дар пеш буд аз ҷода дар роҳи ҳудо
صد قدم در پیش بود از جاده در راه هدی
Рафт аз он соъати бахуди нақши нигин аз ғами фурӯ
رفت از آن ساعت بخود نقش نگین از غم فرو
Каз кафши ангуштар аз баҳр тсдқ шуд ҷудо
کز کفش انگشتر از بهر تصدق شد جدا
Номаи шастам , чун боби гавҳари мадҳаши зи ҷурм
نامه شستم، چون بآب گوهر مدحش ز جرم
Мекунам дар ҳазрат ӯ , арзи ҳоли худ адо
میکنم در حضرت او، عرض حال خود ادا