Хуррамӣ беғам намебошад дарин боғи хароб

خرمی بی غم نمی باشد درین باغ خراب

Ханда гул дорад аз паии ашки резони гулоб

خنده گل دارد از پی اشک ریزان گلاب

Шуълаи рухсор ӯро гирди сари парвонаи шӯ

شعله رخسار او را گرد سر پروانه شو

То кӣ аз хомӣ бигард хеши гардӣ чун кабоб ?

تا کی از خامی بگرد خویش گردی چون کباب؟

То нмигрдии маро дар чашм , безорами зи чашм

تا نمیگردی مرا در چشم، بیزارم ز چشم

То намеое бихобам , аз назари афтодаи хоб

تا نمی آیی بخوابم، از نظر افتاده خواب

Хашм ӯро , гиряи ошиқи куҷо таскин диҳад

خشم او را، گریه عاشق کجا تسکین دهد

Шуълаи оташ чаҳ парво дорад аз ашки кабоб

شعله آتش چه پروا دارد از اشک کباب

Завқи машқ беқарорӣ дар талаби дорӣ агар

ذوق مشق بی قراری در طلب داری اگر

Сари хаттӣ бар лавҳ саҳро ҳаст чун мавҷи сароб

سر خطی بر لوح صحرا هست چون موج سراب

Як дили обод дар олам бкс нагузоштаст

یک دل آباد در عالم بکس نگذاشتست

Хона ҳо кардаст вайрон , хонаи дунёи хароб

خانه ها کردست ویران، خانه دنیا خراب

Заъфи перии қӯт нолидан аз дастам гирифт

ضعف پیری قوت نالیدن از دستم گرفت

Чун нанолам воъиз акнӯн баҳри айёми шабоб ?

چون ننالم واعظ اکنون بهر ایام شباب؟