Сӯии ёр аз ҳама пардохта мебояд рафт

سوی یار از همه پرداخته میباید رفت

Гар ҳамаи ранг буд , бохта мебояд рафт

گر همه رنگ بود، باخته میباید رفت

Ноқаи азм заъифаст ду маҳмил накушуд

ناقه عزم ضعیف است دو محمل نکشد

Ду дили хеши яке сохта мебояд рафт

دو دل خویش یکی ساخته میباید رفت

Дар раҳи дӯст чу обӣ ки шавад соф ва равад

در ره دوست چو آبی که شود صاف و رود

ҲамРаҳонро ҳама андохта мебояд рафт

همرهان را همه انداخته میباید رفت

Корам аз даст шуд эй қосиди оҳи саҳарӣ

کارم از دست شد ای قاصد آه سحری

То дил ӯ ҳама ҷо тохта мебояд рафт

تا دل او همه جا تاخته می باید رفت

Ба тамошои ҷамолаши ҳамаи кас муҳаррам нест

به تماشای جمالش همه کس محرم نیست

Хешро аз назар андохта мебояд рафт

خویش را از نظر انداخته میباید رفت

Гашт чун сайқали ойӣнаи қад аз фикри банно

گشت چون صیقل آیینه قد از فکر بنا

Хона гардид чу пардохта мебояд рафт

خانه گردید چو پرداخته میباید رفت

Ба масофӣ ки адуи теғ каҷӣ афрозад

به مصافی که عدو تیغ کجی افرازد

Илми ростӣ афрохта мебояд рафт

علم راستی افراخته میباید رفت

Сипар аз давраи оғӯш буд мардон ро

سپر از دوره آغوش بود مردان را

Барадами теғи аҷал , тохта мебояд рафт

بردم تیغ اجل، تاخته میباید رفت

Ҷониби санги бало эй самари боғи вуҷӯд

جانب سنگ بلا ای ثمر باغ وجود

Чун шукуфа сипар андохта мебояд рафт

چون شکوفه سپر انداخته میباید رفت

Тан ба хокистари восўхтгӣ бояд дод

تن به خاکستر واسوختگی باید داد

Ҳамчуи ойӣна пардохта мебояд рафт

همچو آیینه پرداخته میباید رفت

Ҷониби аҳли карам , дасти тиҳии бол ва пар аст

جانب اهل کرم، دست تهی بال و پر است

Сӯии ҷонони ҳамаро бохта мебояд рафт

سوی جانان همه را باخته میباید رفت

Воъизи ин бори алойиқ ки ту бардошта ӣӣ

واعظ این بار علایق که تو برداشته یی

Ҳамаро оқибат андохта мебояд рафт

همه را عاقبت انداخته میباید رفت