Гиряи хунини туро аз нолаҳои мо гирифт

گریه خونین ترا از ناله های ما گرفت

Оқибати дили хӯни худ , зони наргис Шаҳло гирифт

عاقبت دل خون خود، زآن نرگس شهلا گرفت

Кард аз чанги ғами дунёи гиребонро раҳо

کرد از چنگ غم دنیا گریبان را رها

То бадасти ақл , маҷнӯни доман саҳро гирифт

تا بدست عقل، مجنون دامن صحرا گرفت

Шодкомиҳои оламгар яке созанди даст

شادکامی های عالم گر یکی سازند دست

Кӣ тавонанд эй ғами ҷонони туро аз мо гирифт

کی توانند ای غم جانان ترا از ما گرفت

Ҳарчӣ аз мо баради гетӣ , кардамаш аз ҷони ҳалол

هرچه از ما برد گیتی، کردمش از جان حلال

Зӯри имони кӯ ки битавонам дил аз дунё гирифт ?

زور ایمان کو که بتوانم دل از دنیا گرفت؟

Ком май ҷӯии зи гетӣ ? ҷузи зи пастӣ дам мазан

کام می جویی ز گیتی؟ جز ز پستی دم مزن

Каз раҳи пастии туоне гавҳар аз дарё гирифт

کز ره پستی توانی گوهر از دریا گرفت

Пушт гардонанд тоқатҳо , чу оради ишқи рӯ

پشت گردانند طاقتها، چو آرد عشق رو

Пеши савдоӣ ту натавонанд сарҳо по гирифт

پیش سودای تو نتوانند سرها پا گرفت

Ҳарфи воъиз ҳар дам аз шохӣ ба шохии мипрд

حرف واعظ هر دم از شاخی به شاخی میپرد

Панд ӯ кӣ метавонад дар дили мо ҷо гирифт

پند او کی میتواند در دل ما جا گرفت