Боби сабза , ба ҷони тан , буд чаҳ сони муҳтоҷ ?

بآب سبزه، به جان تن، بود چه سان محتاج؟

Ба дарди ишқ буд дили сад ончунон муҳтоҷ

به درد عشق بود دل صد آنچنان محتاج

Суханварӣ натавон бе сухани шинав кардан

سخنوری نتوان بی سخن شنو کردن

Сухан ба гӯш буд беш аз забони муҳтоҷ

سخن به گوش بود بیش از زبان محتاج

Басӣ буд зи гадои эҳтиёҷи шоҳи афзӯн

بسی بود ز گدا احتیاج شاه افزون

Ки ҳаст ӯ ба ҷаҳон , ин ба ним нони муҳтоҷ

که هست او به جهان، این به نیم نان محتاج

з эҳтиёҷ халосанд бекасу кӯён

ز احتیاج خلاصند بی کس و کویان

зи хона дорӣ бошад бузаи камони муҳтоҷ

ز خانه داری باشد بزه کمان محتاج

Хамӯшро ба сухангӯи ҳамин мазияти бас

خموش را به سخنگو همین مزیت بس

Ки нестанд хамӯшон ба ҳамзабони муҳтоҷ

که نیستند خموشان به همزبان محتاج

Кашидам ончии ман аз миннати хасони воъиз

کشیدم آنچه من از منت خسان واعظ

Мабод душмани каси ҳам бдўстони муҳтоҷ

مباد دشمن کس هم بدوستان محتاج