Дар гуфтани айби дгарони баста забон бош

در گفتن عیب دگران بسته زبان باش

Аз хӯбии худ , айб намой дгарон бош

از خوبی خود، عیب نمای دگران باش

Хоҳӣ ки чу бодом науфтӣ ба даҳанҳо

خواهی که چو بادام نیفتی به دهنها

То ҳаст бетони раг , ҳамаи тани банд забон бош

تا هست بتن رگ، همه تن بند زبان باش

Аз нақши баду нек , нигаҳдорӣ дил кун

از نقش بد و نیک، نگهداری دل کن

Бар оинаи хотири худ оина дон бош

بر آینه خاطر خود آینه دان باش

Аз ҷода манеҳ пои бурун дар раҳи мақсӯд

از جاده منه پای برون در ره مقصود

Гар зонкаҳ бмнзл нарисӣ , санг нишон бош

گر زآنکه بمنزل نرسی، سنگ نشان باش

Роҳи талаб аз хастаи дилон , ақд гуҳар шуд

راه طلب از خسته دلان، عقد گهر شد

Монӣ чу гиреҳ чанд ? бадунбол равон бош !

مانی چو گره چند؟ بدنبال روان باش!

Дар анҷуман аз дасти мадаи хилвати худ ро

در انجمن از دست مده خلوت خود را

Чун оби гуҳари зоҳир ва , дар парда ниҳон бош

چون آب گهر ظاهر و، در پرده نهان باش

То амн чу воъизи шӯй аз теғи забонҳо

تا امن چو واعظ شوی از تیغ زبانها

Ҳар ҷо ки рӯй , бо сипари гӯш гарон бош

هر جا که روی، با سپر گوش گران باش