Дар замини шӯра ҳар дил ки хондӣ қобилаш

در زمین شوره هر دل که خواندی قابلش

Ин қадари тухм муҳаббат коштӣ , кӯи ҳосилаш ? !

این قدر تخم محبت کاشتی، کو حاصلش؟!

Нони худ дар рӯзи бозори қиёмат пухта аст

نان خود در روز بازار قیامت پخته است

Чун танури онкас ки баҳри дигарон сӯзади дилаш

چون تنور آنکس که بهر دیگران سوزد دلش

Хонаи ободони соил , хона ободон кунад

خانه آبادان سائل، خانه آبادان کند

Ташна сайласт , дар гоҳе ки набӯд соилаш

تشنه سیل است، در گاهی که نبود سائلش

Чун ҷарас , гум карда роҳони гӯш бар занг вай анд

چون جرس،گم کرده راهان گوش بر زنگ وی اند

Бар сари роҳи ҳудо , ҳар кас ки меларзад дилаш

بر سر راه هدی، هر کس که میلرزد دلش

Хати эҳсонӣ ки бо даст сахо гардад рақам

خط احسانی که با دست سخا گردد رقم

Аз нигоҳ миннат олудаст хати ботилаш

از نگاه منت آلود است خط باطلش

Хонаи золими ҳубоби сайлро монад , ки ҳаст

خانه ظالم حباب سیل را ماند، که هست

Аз ғубори кулбаи вайрони мазлӯмони гулаш

از غبار کلبه ویران مظلومان گلش

Саркашанд озодагон , зини хокдон чун сарв ва , ҳаст

سرکشند آزادگان،زین خاکدان چون سرو و، هست

Воъиз аз дуни ҳимматӣ , чун беди маҷнӯни моӣлш

واعظ از دون همتی، چون بید مجنون مائلش