Нигини хотами длҳост дар дандонаш

نگین خاتم دلهاست در دندانش

Чакидаи ҷигари хӯни мости мараҷонаш

چکیده جگر خون ماست مرجانش

Кунанд касби ҷафо , узви узв ӯ аз ҳам

کنند کسب جفا، عضو عضو او از هم

Нигоҳ карда бобирав хамидаи мижгонаш

نگاه کرده بابرو خمیده مژگانش

Бахуд ҳамеша камонаш кашида мехоҳам

بخود همیشه کمانش کشیده میخواهم

зи рашки инки мабодо равад бқрбонш

ز رشک اینکه مبادا رود بقربانش

Аз он чу зулфи сиёҳаши бахуд май печам

از آن چو زلف سیاهش بخود می پیچم

Ки дасти турра чаро мерасад бдомонш ? !

که دست طره چرا میرسد بدامانش؟!

зи сабзи гаштани пушти лабаш , манол эй дил

ز سبز گشتن پشت لبش، منال ای دل

Ки бӯдааст чунин сарнавишти мараҷонаш

که بوده است چنین سرنوشت مرجانش

Кашида ханҷари бедод ва , ман азин тарсам

کشیده خنجر بیداد و، من ازین ترسم

Ки дасти хӯн шаҳидӣ расад бдомонш

که دست خون شهیدی رسد بدامانش

На лоиқаст дигар ҳарфи ишқи воъиз ро

نه لایق است دگر حرف عشق واعظ را

Ки ашку оҳ буд холу зулфи ҷононаш !

که اشک و آه بود خال و زلف جانانش!