Муждаи бод эй дил , ки инак мерасад моҳи сиём

مژده باد ای دل، که اینک می‌رسد ماه صیام

Дорад аз ҳақи баҳри умеди гунаҳкорони паём

دارد از حق بهر امید گنهکاران پیام

Ваа чаҳ ма ! шӯяндаи исёни халқ аз нома ҳо

وه چه مه! شوینده عصیان خلق از نامه ها

Ваа чаҳ ма ! хоҳанда узри гуноҳи хосу ом

وه چه مه! خواهنده عذر گناه خاص و عام

Турфаи моҳӣ , пой то сари бахшишу лутфу карам

طرفه ماهی، پای تا سر بخشش و لطف و کرم

Турфаи моҳӣ , сари басари омурзишу анъоми ом

طرفه ماهی، سر بسر آمرزش و انعام عام

Гар кунад тавфиқи ҳақи ёрӣ , дарин фархундаи моҳ

گر کند توفیق حق یاری، درین فرخنده ماه

Метавон аз нафаси тан парвар кашӣдан интиқом

میتوان از نفس تن پرور کشیدن انتقام

Тавсани нафас аз қаноат мекунад пари сари кашӣ

توسن نفس از قناعت میکند پر سر کشی

Чанд рӯзӣ аз нахурдан бар даҳонаш зани лагом

چند روزی از نخوردن بر دهانش زن لگام

Дар чарогоҳи ҳавас , солии чронидии шикам

در چراگاه هوس، سالی چرانیدی شکم

Чанд рӯзӣ ҳам кун ин обу алафи брхўди ҳаром

چند روزی هم کن این آب و علف برخود حرام

Неъмати алвони дунёи пар мукаррар гашта аст

نعمت الوان دنیا پر مکرر گشته است

Чанд рӯзии ҳам азин шарбати ту ширини сози ком

چند روزی هم ازین شربت تو شیرین ساز کام

То занад оби ҳаётӣ бар лаби мо мурдагон

تا زند آب حیاتی بر لب ما مردگان

Дар кафи ин моҳ бошад аз ҳилоли хеши ҷом

در کف این ماه باشد از هلال خویش جام

Мизбони раҳмати ҳақ , бо лаби ин моҳи нав

میزبان رحمت حق، با لب این ماه نو

Мезанад моро сало бар суфраи ин файзи ом

میزند ما را صلا بر سفره این فیض عام

Рутба мехоҳӣ , зи пар хорӣ макун худро гарон

رتبه میخواهی، ز پر خواری مکن خود را گران

Зонкаҳ аз файз нахурдан шуд малики ъолимқом

زآنکه از فیض نخوردن شد ملک عالیمقام

Субҳ наврӯзӣаст , пеши муъминон ҳар субҳи он

صبح نوروزیست، پیش مؤمنان هر صبح آن

Ид фитрӣ бошад аз фархундагӣ , ҳар вақти шом

عید فطری باشد از فرخندگی، هر وقت شام

Мо кием , аз мо чаҳ ояд дар тариқи бандагӣ ?

ما که ایم، از ما چه آید در طریق بندگی؟

Воъиз аз ҳақ кун талаби тавфиқи ин хизмати тамом

واعظ از حق کن طلب توفیق این خدمت تمام