зи баси навмидӣ , аз умедҳои хештан дидам

ز بس نومیدی، از امیدهای خویشتن دیدم

зи умедӣ ки ҳам дар ноумедӣ ҳаст , навмедам

ز امیدی که هم در ناامیدی هست، نومیدم

Басон ғунча будам тнгдли доими зи худсозӣ

بسان غنچه بودم تنگدل دایم ز خودسازی

Чу гул , бардоштам аз хештан то даст , хандидам

چو گل، برداشتم از خویشتن تا دست، خندیدم

Фузӯнӣ менамӯд аввал , бчшмми бештар , аммо

فزونی مینمود اول، بچشمم بیشتر، اما

Зиёд омад камӣ бо ақли худ вақте ки санҷидам

زیاد آمد کمی با عقل خود وقتی که سنجیدم