Аз бузургони ваҳшӣ ва , бо хоксорон ҳамдамем

از بزرگان وحشی و، با خاکساران همدمیم

Кӯҳ агар бошӣ ту , мо сайлем ; агар хокӣ , намем !

کوه اگر باشی تو، ما سیلیم؛ اگر خاکی، نمیم!

Ҳамчуи ҳарфӣ каз китоб афтода бошад барканор

همچو حرفی کز کتاب افتاده باشد برکنار

Гар басӯрат даврам аз ёрон , бмънӣ боҳамем

گر بصورت دورم از یاران، بمعنی باهمیم

Субҳ то шаби боди паймо , шаби саросар ғунча хусб

صبح تا شب باد پیما، شب سراسر غنچه خسب

Бӯстони зиндагиро мо ҳамоно шабнамем

بوستان زندگی را ما همانا شبنمیم

Метавон бо чарбу нармӣ , хасмро бастани забон

میتوان با چرب و نرمی، خصم را بستن زبان

Мо зи хуии нарм , бар захм даҳанҳо марҳамем

ما ز خوی نرم، بر زخم دهنها مرهمیم

Бар намеояд зи қӯт , ончӣ меояд зи заъф

بر نمی آید ز قوت، آنچه می آید ز ضعف

Пушт шамшераст агар хасми тавоно , мо дамем !

پشت شمشیر است اگر خصم توانا، ما دمیم!

Ҷилва кардани зи он сеӣ қад , гирди сргштни зи мо

جلوه کردن ز آن سهی قد، گرد سرگشتن ز ما

Қомат ӯ ҳар куҷо бошад илм , мо парчамем

قامت او هر کجا باشد علم، ما پرچمیم

Шӯри мо дар талхи гӯйии воъиз аз айн сафост

شور ما در تلخ گویی واعظ از عین صفاست

Дар мазоқи халқ агар нохуш чу об замзамем !

در مذاق خلق اگر ناخوش چو آب زمزمیم!