Болид аз рухи ту дили пари малоли мо

بالید از رخ تو دل پر ملال ما

Аз офтоб ба дар шуд охири ҳилоли мо

از آفتاب به در شد آخر هلال ما

Мо реша дар замини қаноат давонида ем

ما ریشه در زمین قناعت دوانده ایم

Чун шамъ об мехӯрд аз худ ниҳоли мо

چون شمع آب میخورد از خود نهال ما

Бар чеҳраи шикастаи мо , ранг тӯҳмат аст

بر چهره شکسته ما، رنگ تهمت است

Молидаа хӯни бмои асари инфеъоли мо

مالیده خون بما اثر انفعال ما

Мо тухм дар замини диёрӣ фишонда ем

ما تخم در زمین دیاری فشانده ایم

Кобри баҳор низ нигаред баҳоли мо

کابر بهار نیز نگرید بحال ما

Ҳаргиз бинола дардисар кас надода ем

هرگز بناله دردسر کس نداده ایم

Хомӯшӣаст ҳамчуи қалами қилу қоли мо

خاموشی است همچو قلم قیل و قال ما

Аз баси баҳоли воъизи длхстаҳ нола кард

از بس بحال واعظ دلخسته ناله کرد

Афтод аз забони қалам ҳарза на?ил мо

افتاد از زبان قلم هرزه نال ما