Шуда бо неку бади ойӣнаи дили хуши гули мо

شده با نیک و بد آیینه دل خوش گل ما

Хешро бишиканади онкас ки хӯрд бар дили мо

خویش را بشکند آنکس که خورد بر دل ما

Саркашии бскаҳ ба мо хастаи дилон душвор аст

سرکشی بسکه به ما خسته دلان دشوار است

Сбҳаҳи сон сар назанад донаи мо аз гули мо

سبحه سان سر نزند دانه ما از گل ما

Сухан аз оташи рухсор касе мегузарад

سخن از آتش رخسار کسی میگذرد

наме тавон шамъ барафрӯхтан аз маҳфили мо

می توان شمع برافروختن از محفل ما

Хӯни мо сахт бирав ҷусти дами теғаш ро

خون ما سخت برو جست دم تیغش را

Захм , бархезу ҳалолии талаб аз қотили мо

زخم، برخیز و حلالی طلب از قاتل ما

Абри савдои ҷунун , бориш файзӣ нанамуд

ابر سودای جنون، بارش فیضی ننمود

Мазраъи дона занҷир нашуд то гули мо

مزرع دانه زنجیر نشد تا گل ما

Умр бигузашт ва , зи мо ҳеҷ наомад воъиз

عمر بگذشت و، ز ما هیچ نیامد واعظ

Сабзи азин об нашуд мазраъ бе ҳосили мо

سبز ازین آب نشد مزرع بی حاصل ما