Дар ҷаҳон гашта смри ҳарфи парешонеи мо

در جهان گشته سمر حرف پریشانی ما

Паҳн бошад ҳамаи ҷои суфраи байнонеи мо

پهن باشد همه جا سفره بینانی ما

Нест моро гила аз танагии аҳволи ҷузи ин

نیست ما را گله از تنگی احوال جز این

Ки малуланд азизони зи парешонеи мо

که ملولند عزیزان ز پریشانی ما

Нест аз сайли ҳаводис ба ҷузи ин длкўбӣ

نیست از سیل حوادث به جز این دلکوبی

Ки чаро ҷғд кашад миннати вайронии мо

که چرا جغد کشد منت ویرانی ما

Дардисарҳои ҷаҳон чора надорад ҷузи марг

دردسرهای جهان چاره ندارد جز مرگ

Нест ҷузи хоки лаҳади сандали пешонии мо

نیست جز خاک لحد صندل پیشانی ما

Мо ба қатъи назар аз бими ҳаводиси рстим

ما به قطع نظر از بیم حوادث رستیم

Чашми пӯшидан мо кард нигаҳбонии мо

چشم پوشیدن ما کرد نگهبانی ما

Ҳарчӣ дорем чу гул бар тибқ ихлос аст

هرچه داریم چو گل بر طبق اخلاص است

Монеъи ҳиммат мо нест парешонеи мо

مانع همت ما نیست پریشانی ما

Биҷуз аз тундии сайлоби наёбади таскин

بجز از تندی سیلاب نیابد تسکین

Бскаҳи айём буд ташнаи вайронии мо

بسکه ایام بود تشنه ویرانی ما

Ҳарчӣ дар хотири мо сода дилон мегузарад

هرچه در خاطر ما ساده دلان میگذرد

Ҳамчу ойӣна аёнаст зи пешонии мо

همچو آیینه عیانست ز پیشانی ما

Муфлисон гарчи набурданд зи мо файз , вале

مفلسان گرچه نبردند ز ما فیض، ولی

Хона ганҷ шуд ободи зи вайронии мо

خانه گنج شد آباد ز ویرانی ما

Наниҳад оби рухи гиря агар по ба миён

ننهد آب رخ گریه اگر پا به میان

Ки зи лутфаши талабади узри пушаймонии мо ?

که ز لطفش طلبد عذر پشیمانی ما؟

Ғам ӯ карда қадами ранҷа , нисорӣаст зарур !

غم او کرده قدم رنجه، نثاری است ضرور!

Нест воъизи бъбси ин гуҳари афшонии мо ?

نیست واعظ بعبث این گهر افشانی ما؟