Дило аз хоб бигушо чашм ва , сар кун оҳ ва ёрб ҳо
دلا از خواب بگشا چشم و، سر کن آه و یاربها
Ки набӯд хилват дар бастае чун зулмати шаб ҳо
که نبود خلوت در بستهای چون ظلمت شبها
Ба бедории тавон дидани рухи коми дўъолм ро
به بیداری توان دیدن رخ کام دوعالم را
Кушодаи дида аз хобаст фатҳи албоби матлаб ҳо
گشاده دیده از خوابست فتحالباب مطلبها
Миси қурси қамар аз ваии зар хуршед ме гардад
مس قرص قمر از وی زر خورشید میگردد
Набошад хоки эксирӣ чу гирди зулмати шаб ҳо
نباشد خاک اکسیری چو گرد ظلمت شبها
намемонад ниҳони тоъат , буд чун нури ихлосаш
نمیماند نهان طاعت، بود چون نور اخلاصش
Ҷамоли шамъро пинҳон насозад пардаи шаб ҳо
جمال شمع را پنهان نسازد پرده شبها
Ба перии сари зи ҳушу пои зи қӯти чашм аз бениш
به پیری سر ز هوش و پا ز قوت چشم از بینش
з омад омад мурдан тиҳӣ карданд қолаб ҳо
ز آمد آمد مردن تهی کردند قالبها
Сари сад қарн хӯрд ва мехӯрд , ғофил машав эй дил
سر صد قرن خورد و میخورد، غافل مشو ای دل
Ҳамон барҷост чархи периро дандони кавкабҳо ?
همان برجاست چرخ پیری را دندان کوکبها؟
Ҷиҳоди нафас , кӣ зини азмҳои суст сар гирад
جهاد نفس، کی زین عزمهای سست سر گیرد
Дар ин майдон чаҳ хоҳии сохт бо ин мурдаи мураккаб ҳо
در این میدان چه خواهی ساخت با این مردهمرکبها
Фурӯ бояд нишондани орзӯ , аз ғусса эмин шуд
فرو باید نشاندن آرزو، از غصه ایمن شد
Ки пуф кардан буд шаб бар чароғ , афсуни ақраб ҳо
که پف کردن بود شب بر چراغ، افسون عقربها
Чаҳ гӯйони ташнаи хӯни ҳманди аҳли замон ёрб
چه گویان تشنه خون همند اهل زمان یارب
Ба ин нафрат ки доранд аз ҳам ин бегонаи машраб ҳо
به این نفرت که دارند از هم این بیگانهمشربها
Миёни ҳамдамони аксар сухан меафганд даврӣ
میان همدمان اکثر سخن میافگند دوری
Сухан чун дар миён омад , шаванд аз ҳам ҷудои лаб ҳо
سخن چون در میان آمد، شوند از هم جدا لبها
зи худ маъюс ва , бо ҳақ ошно карданд халқӣ ро
ز خود مأیوس و، با حق آشنا کردند خلقی را
Надидам корсозӣ мисли ин арбоби мансаб ҳо
ندیدم کارسازی مثل این اربابمنصبها
Агар қадари саводу хат ҳамин бошад ки май байнам
اگر قدر سواد و خط همین باشد که میبینم
Савобӣ нест чун озодии Тифлони зи мактабҳо ?
ثوابی نیست چون آزادی طفلان ز مکتبها؟
Ду дили зини ошноёни муттафиқ бо ҳам наме байнам
دو دل زین آشنایان متفق با هم نمیبینم
Ба роҳӣ меравад ҳар як азишон ҳамчуи мазҳаб ҳо
به راهی میرود هر یک ازیشان همچو مذهبها
Шикоятҳои худро зон ба рӯз ҳашар афгандам
شکایتهای خود را زان به روز حشر افگندم
Ки кӯтоҳӣ кунад аз арзи ҳолам , тӯли ин шаб ҳо
که کوتاهی کند از عرض حالم، طول این شبها
Ҳавои зари турои оташ ба ҷон афганда , резиш кун
هوای زر ترا آتش به جان افگنده، ریزش کن
Арақ кардан магар бахшад турои сиҳҳати азин таб ҳо
عرق کردن مگر بخشد ترا صحت ازین تبها
Набошад субҳи шабҳои фироқамро аз он воъиз
نباشد صبح شبهای فراقم را از آن واعظ
Ки май боланд аз рӯзи сиёҳи ман ба худ шаб ҳо
که میبالند از روز سیاه من به خود شبها