эй фурӯзони ахтари авҷи бузургӣ каз шараф
ای فروزان اختر اوج بزرگی کز شرف
Мекунад касби маориф аз фурӯғати рӯзгор
میکند کسب معارف از فروغت روزگار
Дидаи айёми равшан , субҳ фирӯзӣ дамид !
دیده ایام روشن، صبح فیروزی دمید!
Донаи умедҳоро мужда , комди навбаҳор ! !
دانه امیدها را مژده، کآمد نوبهار!!
Аз паии таъзими пайки ин бишорат , давр нест
از پی تعظیم پیک این بشارت، دور نیست
Халқи оламро агар хезади зи хотирҳо ғубор
خلق عالم را اگر خیزد ز خاطرها غبار
Шуд илмҳо аз дуои хусравони даврони баланд
شد علمها از دعای خسروان دوران بلند
Лашкари аҳли дуоро , чун сипаҳбад шуд савор
لشکر اهل دعا را، چون سپهبد شد سوار
То сабои барад аз сафоҳони серумаи ин мужда ро
تا صبا برد از صفاهان سرمه این مژده را
Шуд зи нури дидаи равшани чироғон ҳар диёр
شد ز نور دیده روشن چراغان هر دیار
Зин навозиш гашта авроқи китоби илми дайн
زین نوازش گشته اوراق کتاب علم دین
Ҳар яке дасти дуои хусрави ҷами иқтидор
هر یکی دست دعای خسرو جم اقتدار
Шуд қавӣ аз оби иҷрои ту , нахли ҳукми шаръ
شد قوی از آب اجرای تو، نخل حکم شرع
Гашти асоси хонаи дайни зи иҳтимомати устувор
گشت اساس خانه دین ز اهتمامت استوار
Қадрдонӣ чун акнӯн муштарӣ шуд , давр нест
قدردانی چون اکنون مشتری شد، دور نیست
Гар фазояд қимати ҷинси ҳунар дар рӯзгор
گر فزاید قیمت جنس هنر در روزگار
Пухта шуд нони фақирон аз нигоҳи гарми ту
پخته شد نان فقیران از نگاه گرم تو
Во шуд аз рӯй кушодат , дар биравӣ рӯзгор
وا شد از روی گشادت، در بروی روزگار
Илтифотати тангдастонро зи бас паҳлу диҳад
التفاتت تنگدستان را ز بس پهلو دهد
Метавон бо як нигоҳати умрҳо кардани мадор
میتوان با یک نگاهت عمرها کردن مدار
Мужда ӣӣ омад бгўшм , каз сари ашФоқу лутф
مژده یی آمد بگوشم، کز سر اشفاق و لطف
Карда ӣӣ аз қобилони хизмати хешами шумор
کرده یی از قابلان خدمت خویشم شمار
Ҷой он дорад ки аз асноди ин шойистагӣ
جای آن دارد که از اسناد این شایستگی
Ҷонам аз шодӣ нагунҷад дар қабои ҷисми зор
جانم از شادی نگنجد در قبای جسم زار
Лек узрии зини саодат боз медорад маро
لیک عذری زین سعادت باز میدارد مرا
Варна май бастами камари пешат ба хизмати бандаи вор
ورنه می بستم کمر پیشت به خدمت بنده وار
Чашм ин дорам ки инсофати пазиради узри ман
چشم این دارم ک انصافت پذیرد عذر من
з онкӣ ҳаст ин шеваи ҷади ту эй волои табор
ز آنکه هست این شیوه جد تو ای والا تبار
Узрами ин , каз ман азизӣ чун ҷавонӣ рафта аст
عذرم این، کز من عزیزی چون جوانی رفته است
Ҳаст ҷони нотавонам дар ғам ӯ сӯгвор
هست جان ناتوانم در غم او سوگوار
Қурби панҷаи солим аз кафи рафта дар фикри маош
قرب پنجه سالم از کف رفته در فکر معاش
Баъди азин фикри талофӣ бардааст аз ман қарор
بعد ازین فکر تلافی برده است از من قرار
Рехт бар хоки ҳавас соф меҳастӣ , магар
ریخت بر خاک هوس صاف می هستی، مگر
Сурх рӯем созад ин таҳи ҷуръа дар рӯзи шумор
سرخ رویم سازد این ته جرعه در روز شمار
Субҳи перӣ аз тамасхури ханда бар ман мезанад
صبح پیری از تمسخر خنده بر من میزند
Боядам бар ҳоли худ акнӯн грстни зори зор
بایدم بر حال خود اکنون گرستن زار زار
Вақтам аз баҳри саранҷом сар гардӣда танг
وقتم از بهر سرانجام سر گردیده تنگ
Нест он фурсат ки пардозами бшғли кору бор
نیست آن فرصت که پردازم بشغل کار و بار
Кунҷи азлат , хўштрм аз шаҳр банд шӯҳратаст
کنج عزلت، خوشترم از شهر بند شهرتست
Домани пари ашки гулгунам , ба аз сад лолаи зор
دامن پر اشک گلگونم، به از صد لاله زار
Сари зи хизмат чун нтобам ? пои з рафтан мондааст !
سر ز خدمت چون نتابم؟ پا ز رفتن مانده است!
Пои бдомн чун напечам ? бар сар афтодааст кор !
پا بدامن چون نپیچم؟ بر سر افتاده است کار!
Ман ки умрии мубталои иллати бидрдим
من که عمری مبتلای علت بیدردیم
Дар мизоҷам нест ғайр аз шарбати ғами созгор
در مزاجم نیست غیر از شربت غم سازگار
зи оташи фикри маош , аз баси димоғам сӯхта аст
ز آتش فکر معاش، از بس دماغم سوخته است
Ҷузи дуои давлатат аз ман наёяд ҳеҷ кор
جز دعای دولتت از من نیاید هیچ کار
Гарчи лутфати қобили ин эътиборам дида аст
گرچه لطفت قابل این اعتبارم دیده است
Ман бахуд аммо надорам як сари мӯи эътибор
من بخود اما ندارم یک سر مو اعتبار
Воқифи асрори дилҳо , бар замирам шоҳид аст
واقف اسرار دلها، بر ضمیرم شاهد است
Инки набӯд худ фурӯшии матлабами зини аътзор
اینکه نبود خود فروشی مطلبم زین اعتذار
Будӣ ар манзури касби эътиборами зини сухан
بودی ار منظور کسب اعتبارم زین سخن
Рехтааст ин ҷинс дар хок дарат бе эътибор
ریخته است این جنس در خاک درت بی اعتبار
Марҳамат инаст дар ҳақам , ки гардад лутфи ту
مرحمت اینست در حقم، که گردد لطف تو
Боиси тавфиқи ин овораи шаҳру диёр
باعث توفیق این آواره شهر و دیار
Сӯии доролмлки азлат , хайма берун зад дилам
سوی دارالملک عزلت، خیمه بیرون زد دلم
Ҳимматӣ , эй абри ҳимматҳо зи баҳрати мояи дор
همتی، ای ابر همتها ز بحرت مایه دار
Шом ғурбат гашта дилгир аз мукаррар диданам
شام غربت گشته دلگیر از مکرر دیدنم
Метавонад карданами лутфи ту роҳии зини диёр
میتواند کردنم لطف تو راهی زین دیار
Беш азин , аз ҳазратати тарк адаб бошад сухан
بیش ازین، از حضرتت ترک ادب باشد سخن
Вақт он шуд каз дуо гардад забонами комгор
وقت آن شد کز دعا گردد زبانم کامگار
Зини дуои дигари нмидонми дъоӣии хубтар
زین دعا دیگر نمیدانم دعائی خوبتر
Боди карти ҷумла бар вифқи ризои кирдигор
باد کارت جمله بر وفق رضای کردگار