Сазовори шукри офаринандаи иист
سزاوار شکر آفریننده ییست
Ки ҳар қатра аз ваии дили зиндаи иист
که هر قطره از وی دل زنده ییست
Забон дар даҳани ғунча фикр ӯст
زبان در دهن غنچه فکر اوست
Сухан дар нафаси сбҳаҳ зикр ӯст
سخن در نفس سبحه ذکر اوست
зи сарчашмаи ҳикматаши хӯрдаи об
ز سرچشمه حکمتش خورده آب
Кадуии фалак , наргиси офтоб
کدوی فلک، نرگس آفتاب
з бас ҳаст баҳри атояши фарох
ز بس هست بحر عطایش فراخ
Сабу пар кунад ғунча аз ҷӯии шох
سبو پر کند غنچه از جوی شاخ
Замон , ҷӯӣ аз қулзуми ҳикматаш
زمان، جویی از قلزم حکمتش
Макон , гардӣ аз лашкари шавкаташ
مکان، گردی از لشکر شوکتش
Аз ӯ дар сафари меҳр гетӣ фурӯз
از او در سفر مهر گیتی فروز
Шафақи оташи корвонгоҳи рӯз
شفق آتش کاروانگاه روز
Заминро наҳифаши бахотири гузашт
زمین را نهیبش بخاطر گذشت
Ки аз сабзаи мӯ бар таниши рости гашт
که از سبزه مو بر تنش راست گشت
Гузашташи магари қаҳр ӯ бар забон
گذشتش مگر قهر او بر زبان
Ки тбхол зад аз нуҷуми осмон
که تبخال زد از نجوم آسمان
Сарангушти сунъаши зи дарҷи сипеҳр
سرانگشت صنعش ز درج سپهر
Бхит шуъоъӣ кашад лаъли меҳр
بخیط شعاعی کشد لعل مهر
Диҳад рӯзро ғозаи офтоб
دهد روز را غازه آفتاب
Кашад шона бар зулфи шаб аз шаҳоб
کشد شانه بر زلف شب از شهاب
Нахуст аз дами субҳ гетӣ фурӯз
نخست از دم صبح گیتی فروز
Намак оварад бар сар хон рӯз
نمک آورد بر سر خوان روز
Ҳазизи сипеҳри бузургяши авҷ
حضیض سپهر بزرگیش اوج
зи баҳри ҷалолаши ду гетии ду мавҷ
ز بحر جلالش دو گیتی دو موج
Чунонаст аз ӯ чашмаи офтоб
چنانست از او چشمه آفتاب
Каз он санги оташи барад , лаъли об
کز آن سنگ آتش برد، لعل آب
зи пистони хуршеди тобони зи давр
ز پستان خورشید تابان ز دور
Лаби моҳи нави мимкди шери нур
لب ماه نو میمکد شیر نور
Бхётии ҷомаи гули баҳор
بخیاطی جامه گل بهار
Кунад ришта аз обу сӯзани зи хор
کند رشته از آب و سوزن ز خار
зи борони раги абр , тасбеҳи дор
ز باران رگ ابر، تسبیح دار
Шабу рӯзи гардони бадасти баҳор
شب و روز گردان بدست بهار
Дӯди шаҳнаи боди азу ҳар тараф
دود شحنه باد ازو هر طرف
Сари полҳнги саҳобаши бкФ
سر پالهنگ سحابش بکف
Чунон ризқро рондаи сӯии бадан
چنان رزق را رانده سوی بدن
Ки бар шукр тангаст роҳи даҳан
که بر شکر تنگ است راه دهن
Паии ризқи мӯрон бедасту по
پی رزق موران بی دست و پا
Кашад хӯша бо дӯши худ дона ро
کشد خوشه با دوش خود دانه را
зи шавқи лаби зарқи хорони зи хок
ز شوق لب زرق خواران ز خاک
Дӯди дона то Асияи синаи чок
دود دانه تا آسیا سینه چاک
Кунад аз нимуви донагар саркашӣ
کند از نمو دانه گر سرکشی
з борон кунад абри лашкари кашӣ
ز باران کند ابر لشکر کشی
Чунон раъд бар сабза ҳай мезанад
چنان رعد بر سبزه هی میزند
Ки аз донаи қолаб тиҳӣ мекунад
که از دانه قالب تهی میکند
Равад сабзаи роҳи нимуви зони бФрқ
رود سبزه راه نمو زآن بفرق
Ки хӯн мечакад аз дами теғи барқ
که خون میچکد از دم تیغ برق
Чу бе эътидолии намояди саҳоб
چو بی اعتدالی نماید سحاب
Миёнҷӣ кунад партави офтоб
میانجی کند پرتو آفتاب
Шаванд ин дўлшкр чу аз ҳам ҷудо
شوند این دولشکر چو از هم جدا
Бдлҷўиӣ сабза ояд ҳаво
بدلجویی سبزه آید هوا
Зиҳии лутф каз раҳмати бекарон
زهی لطف کز رحمت بیکران
Нтобад рухи бахшиш аз осӣон
نتابد رخ بخشش از عاصیان
Агар хашм гирад кас аз хизматаш
اگر خشم گیرد کس از خدمتش
Дар оштӣ мезанад раҳматаш
در آشتی میزند رحمتش
Карӣмӣ ки аз баҳри узри гуноҳ
کریمی که از بهر عذر گناه
Нишон дода даргоҳи худро боаҳ
نشان داده درگاه خود را بآه
Боиинаҳи дил чунон дода рӯ
بآیینه دل چنان داده رو
Ки оғӯш во карда бар ёд ӯ
که آغوش وا کرده بر یاد او
Ато кард , аз ганҷи анъоми хеш
عطا کرد، از گنج انعام خویش
Ба дили ёди хеш ва ба лаби номи хеш
به دل یاد خویش و به لب نام خویش
Нафас дар миён шуд чунон бе сукӯн
نفس در میان شد چنان بی سکون
Ки як по дарунаст ва , як пои бурун
که یک پا درون است و، یک پا برون
з дил дод шаҳбози ғамро , навол
ز دل داد شهباز غم را، نوال
з лаб дод мурғи суханро , ду бол
ز لب داد مرغ سخن را، دو بال
зи мрху ъФори ду лаби сунъ ӯ
ز مرخ و عفار دو لب صنع او
Бурун оварад оташ гуфту гӯ
برون آورد آتش گفت و گو
Кунад аз нафаси Ниче , дег аз даҳан
کند از نفس نیچه، دیگ از دهن
Кашад аз забон то гулоби сухан
کشد از زبان تا گلاب سخن
Суханро зи дил , ҳамчуи оби равон
سخن را ز دل، همچو آب روان
Фурӯи резад аз обшори забон
فرو ریزد از آبشار زبان
Равон созад аз нури назора ҳо
روان سازد از نور نظاره ها
зи дарёчаи дидаи фаввора ҳо
ز دریاچه دیده فواره ها
Суханро ба тори нафасҳо кашон
سخن را به تار نفسها کشان
Расан дар гулӯ оварад то забон
رسن در گلو آورد تا زبان
Фиғон кард , вирди забони ҷарас
فغان کرد، ورد زبان جرس
Сухан кард , пайкони тири нафас
سخن کرد، پیکان تیر نفس
Ба новаки талош наҳангӣ диҳад
به ناوک تلاش نهنگی دهد
Ба пайкони дили пеш ҷангӣ диҳад
به پیکان دل پیش جنگی دهد
Ба фармон ӯ , теғ дар кӣна ҳо
به فرمان او، تیغ در کینه ها
Дӯд чун нафас , рост то сина ҳо
دود چون نفس، راست تا سینه ها
Гуҳи фитна , чун боди ҳукмаши вазад
گه فتنه، چون باد حکمش وزد
Ббҳр камонҳо фитад ҷзру мад
ببحر کمانها فتد جزر و مد
Таъолӣ ! чаҳ шаън ҷалоласт ин ? !
تعالی! چه شأن جلالست این؟!
Тақаддус ! чаҳ қадар камоласт ин ? !
تقدس! چه قدر کمالست این؟!
Бойени покии зот ва ин ъзшон
باین پاکی ذات و این عزشان
Нтобад рухи лутф аз хокён
نتابد رخ لطف از خاکیان
Равон бар фалаки шавкати иззаташ
روان بر فلک شوکت عزتش
Кашон бар замин , домани раҳматаш
کشان بر زمین، دامن رحمتش
Чунон меҳр ӯ партав афганда аст
چنان مهر او پرتو افگنده است
Казу дона дар хоки ҳам зинда аст
کزو دانه در خاک هم زنده است
Аз ӯ сабзаҳо чун забони пурнаво
از او سبزه ها چون زبان پرنوا
Аз ӯ лола чун косаҳо пурсадо
از او لاله چون کاسه ها پرصدا
Кунад баҳр ва бар ҳар ду зикраш , вале
کند بحر و بر هر دو ذکرش، ولی
Буд зикри ин як хФӣ , ва он ҷлӣ
بود ذکر این یک خفی، و آن جلی
Буд маҳви нураш , чаҳ баҳр ва чаҳ бар
بود محو نورش، چه بحر و چه بر
Буд пари зи шӯриш , чаҳ бом ва чаҳ дар
بود پر ز شورش، چه بام و چه در
Кафи абрҳо , сӯии баҳраши дароз
کف ابرها، سوی بحرش دراز
Сари қатраҳо , бар замини ниёз
سر قطره ها، بر زمین نیاز
Флкҳост , сарҳо бФтрок ӯ
فلکهاست، سرها بفتراک او
Заминҳо , ҷбинҳост бар хок ӯ
زمینها، جبینهاست بر خاک او
Ҳамаи банда ӯ , чаҳ ҷузв ва чаҳ кул
همه بنده او، چه جزو و چه کل
Ҳамаи зинда ӯ , чаҳ хор ва чаҳ гул
همه زنده او، چه خار و چه گل
зи дилҳо раҳе карда то кӯии хеш
ز دلها رهی کرده تا کوی خویش
Дар ин раҳи баради ноларо сӯии хеш
در این ره برد ناله را سوی خویش
Фиғонро диҳад ҷавҳари кару фар
فغان را دهد جوهر کر و فر
Дуоро диҳад дасту пои асар
دعا را دهد دست و پای اثر
Блби рухсати арз ҳоҷот дод
بلب رخصت عرض حاجات داد
Бадали хори хор муноҷот дод !
بدل خار خار مناجات داد!