Набӯд чу ҳузури қалбу мижгон тарӣ

نبود چو حضور قلب و مژگان تری

Файзи зи намози хеш чандон набарӣ

فیض ز نماز خویش چندان نبری

Хокат бар сар , ин чаҳ ҳузураст ки ту

خاکت بر سر، این چه حضور است که تو

Дар пеши ҳақи устодау ҷои дгарӣ ? !

در پیش حق استاده و جای دگری؟!